Kwalifikacja: MOT.03 - Diagnozowanie i naprawa powłok lakierniczych

W przypadku drobnych zarysowań, mikroubytków lub do przygotowania idealnie gładkiej powierzchni pod lakier, znacznie lepiej sprawdzają się szpachlówki wykończeniowe albo szpachlówki natryskowe. Ich skład i konsystencja są dostosowane do tego, by łatwo się rozprowadzały cienką warstwą i pozwalały uzyskać bardzo gładkie wykończenie, co ma znaczenie szczególnie przed samym lakierowaniem. Tymczasem szpachlówka z pyłem aluminiowym jest z natury znacznie twardsza i grubsza, przez co trudno uzyskać nią równą, cienką powierzchnię – jest wręcz niepraktyczna do takich celów, bo będzie się źle rozprowadzać i gorzej szlifować na drobno. Zdarza się, że ktoś kieruje się mylnym przeświadczeniem, że każda szpachlówka nadaje się do wszystkiego – to poważny błąd, bo różnią się one zarówno właściwościami fizycznymi, jak i przeznaczeniem. Szpachlówka aluminiowa świetnie trzyma się na elementach stalowych i ocynkowanych, ale w przypadku wykończenia pod lakier mogłaby wręcz pogorszyć efekt wizualny, zostawiając widoczne ziarna lub delikatne nierówności. Również szpachlowanie samych zarysowań, bez większych ubytków, tą szpachlówką jest nieekonomiczne i niezgodne z dobrą praktyką warsztatową – tam wystarczy cienka warstwa produktu wykończeniowego. Moim zdaniem warto zapamiętać, że dobór szpachlówki powinien zależeć od charakteru uszkodzenia, a stosowanie aluminiowej do drobnych poprawek to typowy przykład przerostu formy nad treścią. To podejście nie tylko wydłuża czas naprawy, ale też bywa, że utrudnia osiągnięcie perfekcyjnego efektu końcowego.