Kwalifikacja: MOT.03 - Diagnozowanie i naprawa powłok lakierniczych

Często wydaje się, że takie czynniki jak lakierowanie w różnych porach roku, stosowanie produktów różnych firm, czy nawet zmiana lakiernika mogą być główną przyczyną różnic w odcieniach. W praktyce jednak, samo lakierowanie zimą czy latem jeszcze nie oznacza problemów – kluczowe jest panowanie nad warunkami panującymi w kabinie lakierniczej. Większość nowoczesnych warsztatów posiada przecież specjalistyczne systemy wentylacyjne i grzewcze, które pozwalają utrzymać stałą temperaturę niezależnie od pory roku. Z mojego doświadczenia wynika, że lakier od renomowanych producentów, jeśli jest aplikowany zgodnie z instrukcją, daje praktycznie taki sam kolor – dopiero mieszanie różnych typów (np. akryl i poliuretan) albo brak kompatybilności produktów może narobić problemów, lecz samo źródło lakieru nie jest decydujące przy zachowaniu prawidłowych parametrów aplikacji. Co do kwestii różnych lakierników – oczywiście, wprawa i technika mają znaczenie, ale profesjonalista zawsze trzyma się określonych procedur i ustawień sprzętu, więc różnice wynikające wyłącznie z osoby są minimalne, jeśli warunki środowiskowe są właściwe. Najczęstszy błąd myślowy to skupianie się na czynnikach pobocznych, podczas gdy to właśnie temperatura aplikacji (a także wilgotność) decyduje o finalnym efekcie. Rozpuszczalniki odparowują z inną prędkością, pigmenty mogą się nierówno osadzać, a sam lakier związuje się inaczej z podłożem – wszystko to zależy głównie od warunków temperaturowych podczas malowania. Zdarza się, że nawet lakiernik z wieloletnim doświadczeniem potrafi przeoczyć ten aspekt, zwłaszcza przy szybkim tempie pracy lub pracy na niskiej jakości sprzęcie. Efekt? Różnice w odcieniu i niezadowolony klient. Dlatego właśnie branżowe standardy kładą nacisk na utrzymanie idealnej temperatury, bo to podstawa uzyskania jednolitego koloru i powłoki bez defektów.