Na rysunku przedstawiono sposób sprawdzenia poprawności ustawienia kół motocykla. Schemat ukazuje ustawienie koła motocyklowego i listew z lewej i prawej strony koła. Między kołem a listwami tworzą się szczeliny oznaczone literami A i B. W prawidłowo ustawionych kołach motocyklowych pomiędzy wielkościami szczelin A i B istnieje zależność
W tym pomiarze chodzi o sprawdzenie, czy koła motocykla leżą w jednej osi, czyli czy tylne koło nie jest ustawione skośnie względem przedniego. Listwy przykładane po obu stronach koła tworzą dwie szczeliny: A i B. Jeżeli motocykl ma prawidłowo ustawione koła, szczeliny po lewej i prawej stronie powinny być jednakowe, czyli A = B. To oznacza, że koło nie jest przekoszone i jego płaszczyzna jest zgodna z osią jazdy motocykla. W praktyce taki pomiar robi się szczególnie po regulacji naciągu łańcucha, wymianie opony, demontażu tylnego koła albo po naprawach zawieszenia. Moim zdaniem to jedna z prostszych, ale bardzo ważnych kontroli, bo źle ustawione koło może powodować ściąganie motocykla, nierównomierne zużycie opony, pogorszenie stabilności w zakręcie i szybsze zużycie łańcucha oraz zębatek. Dobra praktyka warsztatowa jest taka, żeby nie ufać tylko kreskom na wahaczu, bo bywają niedokładne. Lepiej sprawdzić ustawienie mechanicznie, listwami lub specjalnym przyrządem do osiowania kół. Równe szczeliny A i B świadczą, że geometria ustawienia jest zachowana.
Przy ocenie tego rysunku łatwo pomylić samo istnienie szczeliny z jej prawidłową wielkością. W poprawnie ustawionych kołach motocykla nie chodzi o to, żeby jedna szczelina była większa od drugiej. Gdyby A > B albo A < B, oznaczałoby to, że koło jest ustawione pod kątem względem osi motocykla. Innymi słowy, jedna strona koła znajduje się bliżej listwy niż druga, więc koło nie prowadzi się idealnie w linii z drugim kołem. Taki błąd często powstaje po nierównomiernym ustawieniu śrub regulacyjnych naciągu łańcucha przy tylnym kole. Niby łańcuch może mieć właściwy luz, ale samo koło będzie lekko przekoszone. To już w jeździe może dawać niestabilność, dziwne zachowanie przy puszczeniu kierownicy, szybsze zużywanie bieżnika z jednej strony i gorszą pracę napędu. Niepoprawne jest też założenie, że A = B = 0. Listwy nie mają być dociśnięte do koła tak, żeby nie było żadnego prześwitu, bo pomiar straciłby sens, a dodatkowo można oprzeć się o oponę w miejscu jej wybrzuszenia lub nierówności bieżnika. Szczeliny mogą istnieć, ale muszą być jednakowe. Najważniejsza jest symetria pomiaru, nie całkowity brak luzu. Z mojego doświadczenia uczniowie często patrzą na rysunek jak na zadanie geometryczne typu ma dotykać z obu stron, a tu chodzi bardziej o kontrolę równoległości i osiowości. Dlatego prawidłowa zależność to A = B.