Szerokość motocykla nie może przekraczać
Szerokość motocykla nie może przekraczać 2,0 m i właśnie ta wartość wynika z przepisów dotyczących warunków technicznych pojazdów. Chodzi o dopuszczalny wymiar zewnętrzny pojazdu, czyli taki, który ma znaczenie przy dopuszczeniu motocykla do ruchu, badaniu technicznym, rejestracji i ocenie bezpieczeństwa na drodze. W praktyce większość motocykli ma oczywiście dużo mniejszą szerokość, często około 0,7–1,0 m bez lusterek, ale przepis musi obejmować też konstrukcje nietypowe, np. motocykl z wózkiem bocznym albo specjalne zabudowy. Moim zdaniem warto to zapamiętać tak: zwykły motocykl jest wąski, ale limit prawny jest ustawiony z dużym zapasem. W warsztacie ta wiedza przydaje się np. przy montażu akcesoriów, kufrów bocznych, osłon, gmoli czy przeróbkach ramy i nadwozia. Dobra praktyka jest taka, żeby po każdej większej modyfikacji sprawdzić, czy pojazd nadal mieści się w dopuszczalnych wymiarach i czy elementy nie wystają w sposób zagrażający pieszym lub innym kierowcom.
Wartości 0,7 m, 1,0 m i 1,5 m mogą brzmieć wiarygodnie, bo wiele motocykli w codziennym użytkowaniu faktycznie ma szerokość zbliżoną do tych liczb. Typowy motocykl szosowy, naked albo enduro często jest fizycznie dość wąski, szczególnie jeśli patrzymy tylko na kierownicę lub owiewki. To jednak nie jest to samo co maksymalny wymiar dopuszczony przepisami. Tu pytanie dotyczy granicy prawnej, a nie przeciętnej szerokości spotykanej na parkingu pod szkołą czy w serwisie. 0,7 m to bardziej skojarzenie z bardzo wąskim jednośladem, ale taki limit byłby zupełnie niepraktyczny, bo wykluczałby wiele normalnych motocykli z szeroką kierownicą. 1,0 m też jest mylące, bo pasuje raczej do pewnych mniejszych pojazdów albo potocznego wyobrażenia o jednośladzie, a nie do pełnego zakresu motocykli. 1,5 m wydaje się rozsądne przy maszynach z kuframi, ale nadal nie uwzględnia motocykli z wózkiem bocznym i konstrukcji specjalnych. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś patrzy na realny wymiar swojego motocykla i uznaje go za limit ustawowy. A przepisy techniczne działają inaczej: podają maksymalną granicę, której nie wolno przekroczyć nawet po przeróbkach, montażu dodatkowego osprzętu czy zabudowy. Dlatego poprawnym limitem jest 2,0 m.