Do pomiaru dokładności przycięcia na długość ścian bocznych szaf produkowanych masowo należy użyć
Miara stolarska jest tu właściwym narzędziem, bo chodzi o kontrolę długości ścian bocznych szaf, czyli elementów dość dużych gabarytowo, najczęściej z płyty wiórowej, MDF albo sklejki. Przy takich elementach zwykle sprawdza się wymiar rzędu kilkuset milimetrów, czasem ponad metra, a wymagana dokładność w produkcji meblarskiej to najczęściej kontrola do 1 mm, zależnie od dokumentacji technologicznej. Miara stolarska jest sztywna albo składana, dobrze leży na krawędzi płyty i pozwala szybko porównać rzeczywisty wymiar z wymiarem z rysunku. Moim zdaniem to narzędzie bardzo praktyczne na stanowisku rozkroju i po pile formatowej, bo nie przeszkadza operatorowi i daje powtarzalny odczyt. Dobra praktyka jest taka, żeby mierzyć od tej samej bazy, czyli od równej, obrobionej krawędzi, nie od uszkodzonego narożnika. W produkcji masowej kontroluje się też kilka sztuk z partii, szczególnie po zmianie nastawy przykładnicy lub programu cięcia. Sama miara nie zastępuje dokładnego ustawienia maszyny, ale pozwala szybko wychwycić, że formatka zaczyna wychodzić za długa albo za krótka.
W tym pytaniu łatwo pomylić dokładność narzędzia z jego przydatnością do konkretnego elementu. Suwmiarka kojarzy się z precyzją i faktycznie jest bardzo dobra do pomiaru małych wymiarów: grubości płyty, szerokości rowka, średnicy kołka czy odległości kilku-kilkunastu centymetrów. Przy ścianie bocznej szafy jej zakres i sposób przykładania są jednak mało wygodne. Duży element płytowy wymaga pomiaru długości po krawędzi, a nie chwytania wymiaru szczękami jak przy drobnym detalu. Taśma miernicza też mierzy długość, ale w warsztacie stolarskim przy kontroli dokładności przycięcia płyt może wprowadzać błąd: haczyk na końcu ma luz roboczy, taśma potrafi się wygiąć, a odczyt zależy od naciągu i ustawienia względem krawędzi. Do szybkich pomiarów montażowych jest okej, lecz przy sprawdzaniu powtarzalności cięcia lepsza jest miara stolarska. Sprawdzian szczękowy służy głównie do kontroli wymiaru granicznego typu przechodzi albo nie przechodzi, np. średnicy wałka lub określonej szerokości elementu. Nie daje normalnego odczytu długości ściany bocznej i nie jest typowym narzędziem do mierzenia długich formatek meblowych. Błąd myślowy polega tu na tym, że wybiera się narzędzie najbardziej specjalistyczne albo najbardziej precyzyjne z nazwy, zamiast dobrać je do gabarytu elementu, wymaganej tolerancji i warunków produkcji seryjnej.