Gwint wewnętrzny wykonuje się przy użyciu
Gwint wewnętrzny wykonuje się gwintownikiem, czyli narzędziem skrawającym przeznaczonym do nacinania rowka śrubowego w otworze. W praktyce wygląda to tak, że najpierw wierci się otwór pod odpowiednią średnicę, dobraną z tabel dla danego gwintu, na przykład pod gwint metryczny M8 stosuje się zwykle otwór 6,8 mm. Dopiero potem wprowadza się gwintownik i skrawa materiał wewnątrz otworu. Moim zdaniem warto to zapamiętać przez proste skojarzenie: gwintownik robi gwint w środku, a narzynka na zewnątrz. Przy ręcznym gwintowaniu dobrze jest używać pokrętła do gwintowników, prowadzić narzędzie prostopadle do powierzchni, stosować olej do gwintowania i co jakiś czas cofnąć narzędzie, żeby złamać wiór. W warsztacie często używa się kompletu gwintowników: zdzieraka, pośredniego i wykańczaka, szczególnie w stali lub innych twardszych materiałach. Dobra praktyka branżowa, zgodna z zasadami obróbki skrawaniem i tabelami gwintów ISO, wymaga też wykonania małej fazy na wejściu otworu. Dzięki temu gwintownik łatwiej zaczyna pracę i mniejsze jest ryzyko zerwania gwintu albo ukręcenia narzędzia.
W tym pytaniu najczęściej problem bierze się z pomieszania narzędzi, które wszystkie kojarzą się z otworem albo obróbką skrawaniem, ale mają zupełnie inne zadania. Wiertło służy do wykonania otworu, czyli przygotowania materiału pod dalszą operację. Przy gwintowaniu wewnętrznym wiertło jest bardzo ważne, bo bez dobrze dobranej średnicy otworu gwint nie wyjdzie poprawnie, ale samo wiertło nie tworzy profilu gwintu. Ono usuwa materiał po osi otworu, a nie nacina zarysu śrubowego. Narzynka też bywa mylona z gwintownikiem, bo rzeczywiście służy do gwintowania, ale wykonuje gwint zewnętrzny, na przykład na pręcie, śrubie albo końcówce wałka. Jeśli chcemy zrobić nakrętkę lub nagwintowany otwór w korpusie maszyny, narzynka się do tego nie nadaje. Rozwiertak natomiast służy do dokładnego wykańczania otworów, poprawy ich średnicy, walcowości i jakości powierzchni. Może być użyty po wierceniu, gdy potrzebna jest wysoka dokładność pasowania, ale nie wykonuje rowka gwintowego. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi hasło otwór i od razu wybiera wiertło albo rozwiertak. W obróbce trzeba jednak patrzeć na cel operacji: otwór wykonujemy wiertłem, dokładny otwór poprawiamy rozwiertakiem, gwint zewnętrzny robimy narzynką, a gwint wewnętrzny gwintownikiem. Z mojego doświadczenia to rozróżnienie bardzo pomaga także przy czytaniu dokumentacji technicznej i dobieraniu narzędzi na stanowisku ślusarskim.