Na której ilustracji przedstawiono piłę tarczową do wzdłużnego piłowania drewna litego?
Na rysunku 3 pokazano piłę tarczową przeznaczoną do wzdłużnego piłowania drewna litego, czyli do cięcia równolegle do przebiegu włókien. Przy takim cięciu narzędzie musi sprawnie wybierać długie wióry i nie może się szybko zapychać, dlatego taka tarcza ma zwykle mniejszą liczbę zębów, większe przestrzenie międzyzębne oraz dość agresywną geometrię ostrza, najczęściej z dodatnim kątem natarcia. To właśnie widać na ilustracji 3: zęby są rzadziej rozmieszczone niż w tarczach do dokładnego cięcia poprzecznego albo do płyt laminowanych. W praktyce taką piłę stosuje się np. przy rozcinaniu desek, łat, bali czy tarcicy na węższe elementy. Moim zdaniem to jedna z tych rzeczy, które warto rozpoznawać od razu, bo zły dobór tarczy potrafi narobić kłopotów: przypalenia krawędzi, większy opór posuwu, bicie materiału albo przegrzewanie piły. Dobra praktyka warsztatowa jest prosta: patrzymy na oznaczenia producenta, liczbę zębów, kąt natarcia, kształt uzębienia i dobieramy piłę do kierunku cięcia oraz materiału. Przy pilarkach tarczowych trzeba też pamiętać o osłonie, klinie rozszczepiającym i stabilnym prowadzeniu materiału, bo przy cięciu wzdłużnym drewno potrafi się zamykać na rzazie.
Wybór innej ilustracji zwykle wynika z mylenia pił do różnych zadań. Sama średnica tarczy, połysk powierzchni albo marka nadrukowana na korpusie nie mówią jeszcze, że piła nadaje się do wzdłużnego piłowania drewna litego. Najważniejsza jest geometria uzębienia: liczba zębów, wielkość wrębów międzyzębnych, kąt natarcia i kształt ostrza. Tarcze o dużej liczbie drobnych zębów są częściej przeznaczane do cięcia poprzecznego, do płyt drewnopochodnych, sklejki, MDF, laminatów albo do uzyskania bardzo czystej krawędzi. Przy cięciu wzdłużnym taka tarcza może pracować za wolno, grzać materiał i powodować przypalenia, bo nie ma wystarczająco dużo miejsca na odprowadzenie długiego wióra. Czasem uczeń patrzy tylko na to, że ząb wygląda ostro i stwierdza: będzie do drewna. No właśnie nie zawsze. Do litego drewna ciętego wzdłuż włókien potrzebna jest tarcza bardziej wydajna w wybieraniu materiału, z większymi przestrzeniami na wiór i zwykle mniejszą liczbą zębów. W warunkach warsztatowych błędny dobór piły wpływa nie tylko na jakość powierzchni, ale też na bezpieczeństwo pracy. Zbyt duży opór posuwu, zakleszczanie się rzazu i przegrzewanie narzędzia mogą zwiększyć ryzyko odrzutu. Dlatego zgodnie z dobrą praktyką należy czytać oznaczenia na pile, korzystać z dokumentacji producenta i dobierać narzędzie do materiału oraz kierunku cięcia, a nie tylko do wyglądu tarczy.