Na rysunku pokazano śrubę z łbem
Na rysunku widać śrubę z łbem sześciokątnym, czyli takim, który ma sześć płaskich powierzchni bocznych i jest przeznaczony do dokręcania kluczem płaskim, oczkowym albo nasadowym. W praktyce warsztatowej to bardzo typowy element połączenia śrubowego, zwłaszcza tam, gdzie trzeba uzyskać pewny docisk dwóch części, na przykład elementów korpusu maszyny, prowadnic, wsporników albo osłon. Taki łeb jest zgodny z popularnymi wykonaniami opisanymi m.in. w normach PN-EN ISO 4014 i PN-EN ISO 4017, a w starszej dokumentacji można spotkać też oznaczenia DIN 931 lub DIN 933. Moim zdaniem warto zapamiętać, że śruba z łbem sześciokątnym jest łatwa do rozpoznania nie tylko po kształcie, ale też po sposobie montażu: klucz obejmuje łeb z zewnątrz, a nie wchodzi w gniazdo jak przy imbusie. Na rysunkach technicznych taki element często pokazuje się w uproszczeniu, ale charakterystyczny zarys łba i nakrętki nadal wskazuje na połączenie sześciokątne. W dobrych praktykach montażowych ważne jest też dobranie odpowiedniej podkładki, klasy wytrzymałości śruby i właściwego momentu dokręcania, bo sam kształt łba to dopiero początek poprawnego połączenia.
W tym przypadku łatwo pomylić kilka popularnych kształtów łbów śrub, szczególnie jeśli patrzy się tylko na prosty rysunek techniczny, a nie na rzeczywisty detal w ręce. Łeb walcowy ma z zewnątrz kształt cylindra, czyli okrągły obrys, często spotykany jest na przykład przy śrubach z gniazdem sześciokątnym wewnętrznym, potocznie nazywanych imbusowymi. Tam klucz nie obejmuje łba od zewnątrz, tylko wchodzi w gniazdo. Na pokazanym połączeniu widać jednak typowy układ pod klucz zewnętrzny, a nie walcową główkę z otworem. Łeb kwadratowy też służy do chwytania kluczem, ale ma cztery płaskie boki i jest dziś mniej typowy w standardowych połączeniach maszynowych; częściej kojarzy się ze starszymi konstrukcjami albo specjalnymi zamocowaniami. Gdyby był kwadratowy, jego zarys i sposób przedstawienia w dokumentacji wyglądałby inaczej. Łeb soczewkowy jest zaokrąglony, wypukły, stosowany raczej tam, gdzie liczy się estetyka, mniejsza możliwość zaczepienia albo łagodny kształt powierzchni, na przykład w osłonach i cienkich blachach. Nie daje on charakterystycznych sześciu płaszczyzn do uchwycenia kluczem. Typowy błąd polega na tym, że ktoś widzi zaokrąglenia na rysunku i od razu kojarzy je z łbem soczewkowym, ale w rysunku śruby sześciokątnej zaokrąglenia mogą oznaczać fazy, krawędzie lub uproszczenia graficzne. W praktyce ślusarskiej i przy czytaniu dokumentacji trzeba patrzeć na funkcję elementu: jakim narzędziem się go dokręca, jaki ma obrys oraz jak współpracuje z nakrętką i podkładką. Tutaj te cechy prowadzą do łba sześciokątnego.