Pokazany na rysunku przyrząd jest przydatny do bezpiecznej obsługi
Pokazany przyrząd to popychacz, czyli proste, ale bardzo ważne wyposażenie stanowiska pilarki tarczowej. Służy do bezpiecznego dosuwania materiału do tarczy, szczególnie gdy przecinamy wąskie listwy, krótkie elementy albo końcówkę deski i dłonie operatora mogłyby znaleźć się za blisko strefy skrawania. W praktyce popychacz pozwala utrzymać kontrolowany posuw, docisnąć obrabiany element do prowadnicy równoległej i jednocześnie trzymać ręce poza linią cięcia. Moim zdaniem to jeden z tych przyrządów, które wyglądają niepozornie, ale realnie ratują palce. Dobre praktyki BHP przy pilarce tarczowej wymagają stosowania osłony górnej tarczy, klina rozszczepiającego, sprawnego wyłącznika awaryjnego, odciągu trocin oraz właśnie popychacza do małych i wąskich elementów. W instrukcjach DTR i instrukcjach stanowiskowych zwykle jest wyraźnie zapisane, że nie wolno prowadzić materiału ręką w bezpośredniej bliskości piły. Popychacz ogranicza też ryzyko gwałtownego odrzutu, bo materiał jest prowadzony stabilniej, bez nerwowego dopychania palcami.
Ten przyrząd łatwo pomylić z różnymi pomocami warsztatowymi, bo jest długi, ma uchwyt i haczykowaty koniec, ale jego główne zastosowanie dotyczy pilarki tarczowej. W tokarce kłowej bezpieczna obsługa wygląda zupełnie inaczej. Tam obracający się element jest zamocowany między kłami albo w uchwycie, a operator pracuje narzędziem tokarskim opartym o podpórkę. Nie dosuwa się materiału takim popychaczem, bo nie ma tam procesu posuwania deski wzdłuż stołu i tarczy. Mylenie tego wynika zwykle z ogólnego skojarzenia: narzędzie w ręku równa się bezpieczna obsługa maszyny, ale w obróbce drewna liczy się konkretny typ ruchu roboczego. Przy strugarce wyrówniarce także stosuje się pomocnicze przyrządy, jednak częściej są to popychacze klockowe, dociski z gumową powierzchnią albo osłona wału nożowego ustawiona możliwie blisko obrabianego elementu. Na wyrówniarce materiał przesuwa się nad wałem nożowym, więc potrzebny jest mocny docisk do stołów i ochrona dłoni przed nożami, niekoniecznie taki zaczepiany popychacz typowy do prowadzenia przy tarczy. Strugarka grubościowa ma z kolei mechaniczny posuw rolkami, a operator zasadniczo podaje materiał do wlotu i odbiera go z drugiej strony, bez prowadzenia ręką przez strefę skrawania. Tam kluczowe są osłony, zapadki przeciwodrzutowe, prawidłowa grubość zbieranego wióra i nie wkładanie dłoni do gardzieli maszyny. Najczęstszy błąd myślowy polega na rozpoznawaniu przyrządu tylko po tym, że poprawia bezpieczeństwo, zamiast po sposobie pracy maszyny. Popychacz z naciętym końcem najlepiej pasuje do pilarki tarczowej, bo pomaga przepchnąć element za tarczę, gdy normalne prowadzenie ręką byłoby zwyczajnie zbyt ryzykowne.