Przedstawiona na rysunku obrabiarka jest przeznaczona do
Na rysunku widać pionową pilarkę panelową, czyli obrabiarkę przeznaczoną do piłowania materiałów płytowych. Charakterystyczna jest duża pionowa rama, listwy podpierające płytę, prowadnica z zespołem piły oraz możliwość wykonywania cięć wzdłużnych i poprzecznych. Takie maszyny stosuje się głównie przy rozkroju płyt wiórowych laminowanych, MDF, HDF, sklejki czy płyt stolarskich. W praktyce warsztatowej pozwala to bezpieczniej i wygodniej ciąć duże formatki, np. płyty 2800 × 2070 mm, bez konieczności noszenia ich po całej hali i układania na zwykłej pilarce stołowej. Moim zdaniem to jedna z bardziej rozpoznawalnych maszyn w zakładach meblarskich, bo od niej często zaczyna się produkcja elementów korpusów szafek, półek i frontów. Dobra praktyka branżowa wymaga ustawienia ograniczników wymiarowych, sprawdzenia ostrości tarczy, działania odciągu trocin oraz pewnego podparcia płyty. Przy cięciu płyt laminowanych ważna jest też jakość krawędzi, żeby nie było wyrwań okleiny. Dlatego dobiera się odpowiednią tarczę, posuw i czasem stosuje podcinak, jeśli maszyna jest w niego wyposażona. To zdecydowanie nie jest urządzenie do lakierowania, montażu ani klejenia, tylko typowa obrabiarka do rozkroju płyt.
Na zdjęciu pokazano maszynę, którą łatwo pomylić z dużym stanowiskiem montażowym, bo ma szeroką pionową ramę i dużo listew podpierających. Jednak jej budowa wskazuje na pilarkę panelową do rozkroju płyt, a nie na urządzenie do innych operacji technologicznych. Lakierowanie elementów płytowych wymaga kabiny lakierniczej, instalacji wentylacyjnej, filtrów, pistoletów natryskowych albo walcarki lakierniczej. Tutaj widać prowadnice, agregat tnący i odciąg wiórów, więc funkcja jest zupełnie inna. Montaż mebli skrzyniowych odbywa się zwykle na stołach montażowych, prasach korpusowych lub stanowiskach z dociskami, gdzie łączy się boki, wieńce, plecy i okucia. Taka obrabiarka nie służy do składania szafek, bo nie ma elementów dociskających korpus ani oprzyrządowania do okuć. Klejenie do szerokości dotyczy najczęściej tarcicy lub listew łączonych na płaszczyznach bocznych, a do tego stosuje się prasy klejarskie, ściski lub linie do klejenia. Typowy błąd polega na ocenianiu maszyny tylko po rozmiarze ramy, a nie po zespole roboczym. W maszynach stolarskich trzeba patrzeć na to, co wykonuje pracę: tarcza tnąca piłuje, głowica natryskowa lakieruje, dociski montują lub prasują, a aplikator kleju nanosi spoinę. Z mojego doświadczenia, przy rozpoznawaniu obrabiarek najlepiej najpierw znaleźć narzędzie robocze i tor jego ruchu. Tutaj tor ruchu zespołu piły po prowadnicach oraz podpory dla dużych arkuszy jednoznacznie wskazują na piłowanie materiałów płytowych.