Pomiar rezystancji izolacji układu elektrycznego wagonu pasażerskiego jest wykonywany przy użyciu źródła prądu
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik pojazdów kolejowych (TKO.09).
Pomiar rezystancji izolacji układu elektrycznego wagonu pasażerskiego wykonuje się przy użyciu źródła prądu stałego przy napięciu 500 V, odczytując wynik po 1 minucie od włączenia napięcia. Miernik izolacji (induktor) podaje napięcie stałe między przewody a masę i mierzy bardzo mały prąd upływu.
Reguła do zapamiętania: izolację bada się napięciem stałym, a wynik odczytuje po ustaleniu się wskazania. Na początku pomiaru płynie dodatkowy prąd ładowania pojemności przewodów, dlatego odczyt po minucie jest wiarygodniejszy.
Przed pomiarem odłącza się elementy elektroniczne, które mogłyby zostać uszkodzone, a po pomiarze rozładowuje mierzony obwód. Wynik porównuje się z wartością minimalną podaną w dokumentacji utrzymania wagonu.
Najczęstszy błąd w tym pytaniu to pomylenie rodzaju prądu albo jednostki napięcia.
Napięcie 500 kV to pięćset tysięcy woltów - poziom spotykany w liniach przesyłowych najwyższych napięć. Takie napięcie zniszczyłoby izolację instalacji wagonu, więc obie odpowiedzi z 500 kV odpadają niezależnie od rodzaju prądu.
Prąd przemienny przy napięciu 500 V też nie jest właściwy: przy napięciu przemiennym płynie stale prąd pojemnościowy przez izolację, który zafałszowałby wynik. Mierniki rezystancji izolacji podają napięcie stałe, dzięki czemu po naładowaniu pojemności mierzony jest tylko prąd upływu.
Pomaga skojarzenie z przyrządem: miernik rezystancji izolacji ma w sobie źródło napięcia stałego o wartości wybieranej przełącznikiem, np. 250 V, 500 V lub 1000 V.
Poprawna jest więc odpowiedź łącząca prąd stały, napięcie 500 V i odczyt po 1 minucie. Zapamiętaj trzy elementy tego pomiaru: rodzaj prądu, wartość napięcia probierczego i czas odczytu.