Kwalifikacja: MEP.01 - Montaż i naprawa maszyn i urządzeń precyzyjnych

W tym zadaniu łatwo pomylić stronę zasilania ze stroną wypływu, bo na schemacie widać kilka możliwych miejsc wstawienia elementu dławiącego. Przy wsuwaniu tłoczyska powietrze nie wypływa z komory od strony tłoczyska, tylko jest tam doprowadzane, aby przesunąć tłok do środka siłownika. Dlatego umieszczenie zaworu przy króćcu po prawej stronie siłownika powodowałoby dławienie niewłaściwego kierunku przepływu dla tej fazy ruchu, albo regulację dopływu zamiast wypływu. Taka regulacja bywa mniej stabilna, bo sprężone powietrze zachowuje się trochę jak sprężyna i siłownik może pracować nierówno, zwłaszcza gdy obciążenie zmienia się w trakcie ruchu. Miejsca zaznaczone przy dolnych zaworach sterujących też nie są dobrym wyborem, ponieważ dotyczą bardziej części sterującej rozdzielaczem, a nie bezpośredniego przepływu z komór siłownika. Dławienie w tych punktach mogłoby zmienić czas przełączania zaworu, opóźnić sygnał pneumatyczny albo zakłócić sekwencję pracy układu, ale nie jest to poprawna metoda regulacji prędkości wsuwania tłoczyska przez dławienie na wypływie. Typowy błąd polega na myśleniu, że każdy zawór dławiący w dowolnym miejscu przewodu zmniejszy prędkość ruchu tak samo. W pneumatyce miejsce montażu ma ogromne znaczenie. Dobra praktyka mówi, że do regulacji prędkości siłownika zawór dławiąco-zwrotny montuje się przy odpowiednim porcie siłownika, możliwie blisko odbiornika, a dla stabilnej pracy najczęściej dławi się powietrze opuszczające komorę. Tutaj dla wsuwania tłoczyska tą komorą jest lewa komora siłownika, więc właściwy punkt to A.