Do wykonania izolacji wodochronnej z płynnej folii należy użyć
Płynna folia, czyli specjalny rodzaj hydroizolacji, jest nakładana najczęściej wałkiem, pędzlem malarskim albo za pomocą urządzenia natryskowego. To wynika przede wszystkim z konsystencji produktu – jest to materiał półpłynny, który powinien być rozprowadzany równomiernie cienką warstwą na podłożu. Tylko wtedy warstwa izolacji będzie szczelna i trwała. W praktyce spotyka się sytuacje, gdzie najpierw większe powierzchnie nakłada się wałkiem, a detale, narożniki czy miejsca trudno dostępne – pędzlem. Natomiast większe powierzchnie w nowoczesnych realizacjach wykonuje się nawet natryskowo, co jest szybkie i daje bardzo równomierny efekt (szczególnie w dużych łazienkach czy pomieszczeniach przemysłowych). Tak naprawdę producenci płynnych folii zawsze w instrukcji podają rekomendowane narzędzia – i nie bez powodu. Na rynku branżowym przyjęło się, że używanie wałka i pędzla to standard. Moim zdaniem warto też pamiętać o dokładnym przygotowaniu podłoża, bo nawet najlepsze narzędzie nie zastąpi prawidłowego zagruntowania. Z mojego doświadczenia wynika, że użycie nieodpowiednich narzędzi grozi powstawaniem pęcherzyków powietrza, nierównomiernym rozprowadzeniem i w efekcie – przeciekami. Także najlepiej trzymać się sprawdzonych metod, bo tylko wtedy izolacja spełni swoje zadanie.
Temat nakładania płynnej folii hydroizolacyjnej bywa mylony z innymi pracami wykończeniowymi. Wiele osób intuicyjnie wybiera narzędzia typowe dla klejów do płytek czy mas szpachlowych – jak kielnia, szpachelka czy nawet pacę ząbkowaną. Faktycznie, one są świetne do zapraw i klejów, ale płynna folia wymaga zupełnie innego podejścia. Jej zadaniem jest stworzenie szczelnej, jednolitej powłoki, a to umożliwiają narzędzia do malowania, jak wałek czy pędzel. Użycie kielni czy szpachelki powoduje roznoszenie materiału nierówną warstwą, a ząbki z pacy zostawiają rowki, przez które potem może podciekać woda. Mieszadło i szczotka dekarska też tu nie do końca pasują – mieszadło służy do rozrabiania, np. tynków czy farb, ale płynnej folii najczęściej nie rozrabiamy, bo jest gotowa do użycia. Szczotki dekarskie przydają się przy papach czy masach bitumicznych, ale niekoniecznie przy cienkowarstwowych, elastycznych powłokach do łazienki. Czerpak czy wałek dociskowy to już w ogóle inna bajka – raczej do papy lub folii w arkuszach, gdzie trzeba dociskać materiał do podłoża. Moim zdaniem częstym błędem jest wrzucanie wszystkich izolacji do jednego worka, a przecież każda technologia wymaga innego podejścia. W systemach płynnych podstawą są wałek, pędzel i, przy większych metrażach, urządzenie natryskowe. To one pozwalają uzyskać równą, szczelną warstwę – zgodnie z zaleceniami większości producentów i dobrych praktyk w branży budowlanej.