Kwalifikacja: BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

Wśród dostępnych sposobów łączenia arkuszy blachy płaszcza ochronnego dość często pojawiają się błędne przekonania, że wystarczą klamry, śruby lub nawet haki. W praktyce jednak takie rozwiązania mają sporo wad w zastosowaniach technicznych, gdzie kluczowa jest ochrona przed korozją i trwałość połączenia. Klamry bywają stosowane w niektórych pracach dekarskich, ale nie gwarantują szczelności ani odpowiedniej siły docisku. Z tego powodu wilgoć może łatwo dostawać się między arkusze, co w dłuższej perspektywie prowadzi do powstawania ognisk korozji. Śruby teoretycznie mogą dać mocne połączenie, ale w praktyce ich montaż jest bardziej czasochłonny, wymagają wiercenia otworów i – co istotne – trudniej je dobrze zabezpieczyć przed rdzą na styku blach. Poza tym śruby wystają ponad powierzchnię, co może utrudniać nakładanie kolejnych warstw izolacji albo powodować niepotrzebne naprężenia. Haki kojarzą się raczej z montażem elementów tymczasowych; nie zapewniają stabilności i są niemal bezużyteczne tam, gdzie liczy się szczelność oraz ochrona antykorozyjna. Wielu początkujących monterów sądzi, że każde mocowanie metalowe jest dobre, ale w praktyce liczy się nie tylko siła połączenia, ale też łatwość zabezpieczenia przed czynnikami zewnętrznymi. Najlepsza praktyka to wybór wkrętów, które można łatwo pokryć powłoką antykorozyjną i zastosować z uszczelkami, zapewniając pełną ochronę i trwałość na lata.