Kwalifikacja: BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

Często spotykaną pomyłką jest wybór wkrętów lub śrub do mocowania zamków dźwigniowych, szczególnie w konstrukcjach cienkościennych, takich jak osłony kanałów czy elementy wentylacyjne. Warto zwrócić uwagę, że mimo pozornej łatwości montażu wkrętami czy śrubami, takie rozwiązania nie zapewniają trwałości i sztywności połączenia. Wkręty mają tendencję do luzowania się pod wpływem drgań oraz zmian temperatury, co w praktyce prowadzi do rozszczelnienia, a czasem nawet do wypadania zamka z gniazda – szczególnie w środowisku o dużej wilgotności lub intensywnej eksploatacji. Śruby natomiast zwykle wymagają dostępu do obu stron elementu, by je prawidłowo dokręcić, a nie zawsze jest taka możliwość przy montażu tych zamków. Kołki, choć używane do łączenia części maszyn, nie nadają się do tego typu aplikacji, gdyż nie gwarantują połączenia niewzruszonego i odpornego na wyrywanie, szczególnie w przypadku dynamicznych obciążeń. Z kolei nity są rozwiązaniem preferowanym w normie PN-B-20105:2014-09, bo zapewniają stałość i trwałość montażu nawet w najtrudniejszych warunkach pracy. Często spotykam się z opinią, że nitowanie jest bardziej czasochłonne, ale w dłuższej perspektywie znacznie zwiększa bezpieczeństwo i niezawodność konstrukcji. Typowym błędem jest kierowanie się wygodą montażu, zamiast uwzględnić wymagania norm i specyfikę pracy danego zamka. Warto zawsze sięgnąć do dokumentacji technicznej i norm branżowych, by wybrać technologię, która rzeczywiście spełnia oczekiwania użytkowników oraz wymagania stawiane przez konstruktorów i audytorów bezpieczeństwa.