Kwalifikacja: BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

W tej sytuacji często spotykanym problemem jest mylenie różnych elementów złącznych i ich właściwych zastosowań. Konstrukcja przedstawiona na rysunku ewidentnie wymaga stabilnych, trwałych i równomiernie rozkładających siły elementów – dlatego nie sprawdzą się tu ani obręcze zaciskowe, ani oringi, ani opaski zaciskowe. Obręcze zaciskowe najczęściej stosuje się w instalacjach hydraulicznych do zaciskania węży czy rur, gdzie nie wymaga się dużej precyzji ani wytrzymałości na rozciąganie. Zawleczki natomiast używa się raczej jako zabezpieczenie przed samoczynnym odkręceniem nakrętek, a nie jako główny element konstrukcyjny – moim zdaniem to typowy błąd wynikający z zamiennego używania pojęć. Kołki i zamki nie zapewniają wymaganej sztywności – kołki są dobre do ustalania położenia, ale nie przenoszą dużych obciążeń. Zamki natomiast to elementy stosowane raczej w połączeniach mechanizmów ruchomych, a nie w statycznych konstrukcjach nośnych. Opaski zaciskowe mają zaś ograniczoną wytrzymałość i stosuje się je przy lekkich połączeniach, np. mocowaniu przewodów. Niewłaściwe byłoby też użycie samych śrub i nitów bez odpowiednich elementów zaciskowych, bo nie zapewni to właściwego rozkładu obciążeń i sztywności całego układu. Bardzo często spotykam się z przekonaniem, że każdy element złączny jest uniwersalny, co prowadzi właśnie do takich błędów w doborze. W rzeczywistości – jak pokazują standardy branżowe i doświadczenie praktyczne – tylko dobranie odpowiednich, przeznaczonych do danego typu konstrukcji elementów gwarantuje bezpieczeństwo i trwałość całości.