Kwalifikacja: BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

Wiele osób myli trójnik orłowy z innymi kształtkami wentylacyjnymi, bo nazwy bywają do siebie podobne i czasem nawet doświadczeni monterzy mieszają pojęcia. Na przykład odsadzka asymetryczna to element, który służy zwykle do przesunięcia kanału w bok, gdy trzeba ominąć przeszkodę – na pewno nie do rozdzielania przepływu na dwa kierunki pod kątem. Dyfuzor asymetryczny z kolei jest używany do zmiany przekroju kanału, najczęściej po to, żeby zmniejszyć prędkość powietrza i ograniczyć hałas lub straty ciśnienia, a nie do rozwidlania instalacji. Trójnik redukcyjny to trochę inne zwierzę – jego zadaniem jest rozdzielanie przepływu, ale przy okazji zmienia średnicę jednego z odgałęzień, żeby dopasować do mniejszego kanału. Tymczasem trójnik orłowy ma zupełnie inną konstrukcję – oba odgałęzienia mogą być tej samej wielkości, a ich ustawienie pod różnymi kątami daje dużą swobodę projektantom i wykonawcom. Częściowe podobieństwa kształtu mogą być mylące, ale praktyka pokazuje, że rozwiązania typu „orłowego” najlepiej sprawdzają się tam, gdzie trzeba łagodnie rozdzielić duży strumień powietrza w dwóch kierunkach, bez generowania dużych oporów przepływu czy hałasu. Z mojego doświadczenia wynika, że najczęstszym błędem jest utożsamianie każdej rozwidlającej się kształtki z trójnikiem, niezależnie od geometrii – a to właśnie geometria i sposób prowadzenia strumienia powietrza są kluczowe w prawidłowym rozpoznawaniu tych elementów.