Kwalifikacja: BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

Na pierwszy rzut oka kusi, żeby wybrać inne odpowiedzi, bo każda z nich brzmi jakoś sensownie w kontekście materiałów budowlanych, ale technicznie rzecz biorąc są one nietrafione w przypadku blachy falistej. Zacznijmy od kapilarności – to właściwość, która odnosi się do zdolności materiału do transportowania cieczy w mikroskopijnych kanalikach. W przypadku blachy stalowej, zwłaszcza profilowanej na falę, ta cecha praktycznie nie występuje. Metal nie chłonie wody, a falowanie nie służy temu, żeby przeciwdziałać czy wspierać zjawiska kapilarne – to raczej domena materiałów porowatych, np. betonu czy cegły. Kolejna rzecz to funkcjonalność. To bardzo szerokie, wręcz ogólnikowe pojęcie i nie jest konkretną właściwością fizyczną ścian z blachy falistej. Można powiedzieć, że każdy materiał jest funkcjonalny w swoim zastosowaniu, ale nie oddaje to technicznej przewagi blachy falistej nad płaską – a tą przewagą jest zwiększona sztywność przy niewielkiej masie. Paraprzepszczalność natomiast (przepuszczalność pary wodnej) to termin używany głównie w opisach materiałów izolacyjnych czy ścian murowanych, gdzie istotne jest, by konstrukcja „oddychała”. Stalowa blacha, zwłaszcza profilowana, jest praktycznie całkowicie nieprzepuszczalna dla pary wodnej. Z mojego doświadczenia wynika, że sporo osób myli pojęcia fizyczne, które pasują do materiałów porowatych czy organicznych, z właściwościami metali. Dlatego tak ważne jest, żeby nie sugerować się ogólnikami, tylko odwoływać się do podstaw fizyki materiałów i sprawdzonych praktyk budowlanych. Blacha falista to przykład, gdzie kształt daje konkretną korzyść mechaniczną – i tylko to się tutaj liczy.