Kwalifikacja: BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

Warto przyjrzeć się wszystkim wymaganiom stawianym materiałom stosowanym na płaszcze ochronne, bo łatwo tu o nieporozumienie wynikające z mylenia funkcji płaszcza z właściwościami materiału izolacyjnego. Bardzo częstą pomyłką jest założenie, że płaszcz musi być odporny na wysoką temperaturę, ale w rzeczywistości to głównie izolacja termiczna przejmuje działanie ciepła czy zimna. Płaszcz ochronny ma przede wszystkim chronić izolację przed uszkodzeniami mechanicznymi – zarówno podczas transportu, montażu, jak i w trakcie eksploatacji. Bez tego nawet najlepsza izolacja szybko straci swoje właściwości. Dodatkowo branżowe normy, takie jak PN-EN 13403, wyraźnie mówią o potrzebie chemicznej obojętności płaszcza wobec materiału izolowanego, żeby nie dochodziło do korozji, degradacji czy innych niepożądanych reakcji. Woda i czynniki atmosferyczne to kolejny ważny temat – płaszcz musi być odporny na wilgoć, deszcz, śnieg czy mgłę, bo w przeciwnym razie izolacja nasiąknie i przestanie działać, a to prosta droga do strat ciepła i awarii. Często popełnianym błędem jest traktowanie płaszcza jako bariery przeciw ciepłu, tymczasem jego zadanie jest bardziej osłonowe i zabezpieczające niż termiczne. Oczywiście, są specyficzne przypadki technologiczne, gdzie kontakt z wysoką temperaturą jest realny, ale w standardowych instalacjach odporność na maksymalną temperaturę nie jest podstawowym wymogiem. To właśnie ta cecha odróżnia płaszcz od warstwy izolacyjnej. Myślenie, że wytrzymałość na temperaturę jest obowiązkowa, bierze się głównie z uproszczeń i niedostatecznej znajomości roli poszczególnych warstw w izolacji przemysłowej. Warto o tym pamiętać, żeby nie projektować „na wyrost” i nie generować niepotrzebnych kosztów.