Kwalifikacja: BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

W temacie odbioru końcowego płaszcza ochronnego łatwo się pomylić, jeśli skupimy się na pobocznych aspektach zamiast na tym, co najważniejsze z punktu widzenia ochrony instalacji. Często pojawia się przekonanie, że kluczowa jest jakość doszczelnienia styków wzdłużnych i poprzecznych, zwłaszcza elementów izolacji, jednak w praktyce to płaszcz ochronny, a nie sama izolacja, odpowiada za zabezpieczenie przed przenikaniem wilgoci czy uszkodzeniami mechanicznymi. Kontrola doszczelnienia styków izolacji jest ważna, ale w ramach odbioru płaszcza ochronnego skupiamy się na jego elementach konstrukcyjnych, czyli właśnie zakładach. Zdarza się też, że ktoś błędnie uznaje, że sposób zamocowania izolacji jest w tym momencie kluczowy – tymczasem to już inny etap odbioru technicznego, związany bardziej z montażem samej izolacji niż płaszcza. Liczba warstw izolacji również nie jest kryterium oceny płaszcza ochronnego – to parametr określany na etapie projektowania i montażu izolacji termicznej lub akustycznej, a nie zadanie osób odbierających płaszcz. Moim zdaniem, takie błędne skojarzenia często biorą się z mylenia pojęć lub rutynowego podchodzenia do odbioru całości robót izolacyjnych, podczas gdy powinno się rozróżniać zakresy: osobno dla izolacji, osobno dla płaszcza ochronnego. Właściwa kontrola polega na ocenie, czy zakłady wykonano zgodnie ze sztuką i dokumentacją techniczną – nieprawidłowo wykonane zakłady mogą prowadzić do utraty szczelności całego systemu, co po dłuższym czasie skutkuje np. korozją czy zawilgoceniem izolacji. Dobry odbiór to taki, który skupia się na tych newralgicznych punktach, bo to one decydują o trwałości i bezpieczeństwie instalacji.