Kwalifikacja: BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

W praktyce odbioru końcowego płaszcza ochronnego na instalacjach izolowanych, często pojawiają się nieporozumienia dotyczące tego, na co należy zwrócić największą uwagę. Wielu osobom wydaje się, że najważniejsza jest jakość wykonania doszczelnienia styków wzdłużnych i poprzecznych elementów izolacji, jednak to dotyczy raczej warstwy izolacyjnej, a nie samego płaszcza ochronnego. Płaszcz to warstwa zewnętrzna – jego zadaniem jest ochrona przed czynnikami atmosferycznymi i mechanicznymi, więc kluczowa jest poprawność wykonania zakładów wzdłużnych i poprzecznych, bo to one decydują o szczelności i wytrzymałości osłony. Z kolei sposób wykonania zamocowania izolacji jest bardzo istotny na wcześniejszym etapie – przy montażu samej izolacji, gdzie liczy się pewność jej zamocowania, żeby nie osuwała się czy nie przesuwała, natomiast przy odbiorze płaszcza skupiamy się już na czymś innym. Liczba wykonanych warstw izolacji również dotyczy oceny samej izolacji, nie płaszcza ochronnego. Płaszcz można nałożyć na jedną, dwie warstwy – to już jest w projekcie – my natomiast przy odbiorze płaszcza sprawdzamy, czy zakłady są wykonane według projektu i zgodnie ze sztuką. Moim zdaniem, jednym z częstych błędów jest mylenie etapów odbioru: co innego sprawdza się przy izolacji, co innego przy płaszczu. Taka dokładność rozdzielenia tych czynności jest bardzo ważna w pracy zawodowej, żeby uniknąć nieporozumień i reklamacji później. Właściwe rozumienie wytycznych branżowych, jak PN-EN 13416 czy instrukcji ITB, pozwala uniknąć tych typowych pomyłek i lepiej przygotować się do odbioru końcowego.