Kwalifikacja: BUD.07 - Wykonywanie płaszczy ochronnych z blachy, konstrukcji wsporczych i nośnych oraz izolacji przemysłowych

W praktyce budowlanej i instalacyjnej często pojawiają się nieporozumienia dotyczące tego, gdzie właściwie powinno się odnotowywać wyniki badań odbiorczych. Jednym z popularnych błędów jest utożsamianie certyfikatu z dokumentem potwierdzającym prawidłowość wykonania – tymczasem certyfikat dotyczy głównie określonego wyrobu albo systemu i potwierdza zgodność produktu z normą (np. certyfikat jakości materiału). Nie dokumentuje on jednak procesu odbioru ani nie stanowi dowodu wykonania badań na budowie. Z kolei dziennik budowy jest narzędziem do prowadzenia bieżącej dokumentacji inwestycji, wpisuje się tam ogólny postęp prac, zdarzenia, decyzje czy komentarze nadzoru, ale nie jest to miejsce na szczegółowe wyniki badań technicznych. Zapisy w dzienniku mają charakter informacyjny, a nie formalno-prawny w zakresie odbioru technicznego elementów instalacji. Aprobaty natomiast dotyczą wyrobów lub technologii, a więc są poświadczeniem, że dany materiał czy rozwiązanie konstrukcyjne spełnia wymagane normy, lecz nie dokumentują procesu odbioru wykonanego elementu na obiekcie. Tak naprawdę tylko protokół spełnia wszystkie formalne wymagania – zawiera dane pomiarowe, podpisy odpowiedzialnych osób, datę i miejsce wykonania oraz ewentualne zalecenia. Przyjęcie innego dokumentu niż protokół jako podstawy odbioru jest jednym z typowych błędów, które mogą skutkować poważnymi problemami przy późniejszych kontrolach lub w razie awarii. Z mojego doświadczenia wynika, że ten błąd najczęściej bierze się z niepełnego zrozumienia rozgraniczenia dokumentów budowlanych – dlatego warto zawsze pamiętać, że protokół jest tu kluczowy.