Do wykonania konstrukcji ściany działowej w systemach suchej zabudowy stosowane są profile
Przykładowe zadanie CKE z 2024 roku: Informator o egzaminie zawodowym - monter konstrukcji targowo-wystawienniczych (BUD.30).
Konstrukcję ściany działowej w suchej zabudowie wykonuje się z profili CW i UW. Profile UW, czyli przyścienne, mocuje się do podłogi i stropu oraz do ścian bocznych - tworzą obwód ramy. W nie wstawia się pionowe profile CW, czyli słupki, rozstawione zwykle co 60 cm lub gęściej.
Do takiego szkieletu przykręca się z obu stron płyty gipsowo-kartonowe, a w przestrzeni między nimi układa się wełnę mineralną poprawiającą izolacyjność akustyczną. Profile występują w kilku szerokościach, np. 50, 75 czy 100 mm, dobieranych do grubości ściany i wysokości pomieszczenia.
Reguła do zapamiętania: litera W w oznaczeniu (CW, UW) wskazuje profile ścienne, a D (CD, UD) - profile do sufitów i okładzin. Profil z literą C to element nośny, z literą U - prowadnica, w którą element nośny się wsuwa.
Najczęstszy błąd w tym pytaniu to pomieszanie profili ściennych z sufitowymi, bo nazwy różnią się tylko jedną literą. Para CD i UD to system do sufitów podwieszanych i okładzin ściennych - profile mają małą wysokość 27 mm i nie nadają się na samodzielny szkielet ściany działowej.
Zestawienia CW i UD oraz CD i UW są niespójne. Profil CW nie pasuje do wąskiego profilu UD, bo ma inną szerokość i wysokość, a profil CD nie zmieści się prawidłowo w szerokim profilu UW. Elementy z różnych systemów nie tworzą stabilnej, zgodnej z technologią konstrukcji.
Prawidłowa jest para CW i UW. Profile UW tworzą obwód ramy przy podłodze, stropie i ścianach, a pionowe profile CW wstawione w prowadnice usztywniają ścianę i stanowią podparcie dla płyt. Zapamiętaj: W - ściana, D - sufit i okładzina, a profil zawsze łączy się z prowadnicą z tej samej rodziny.