Obrabiarka przedstawiona na ilustracji stosowana jest do

Przykładowe zadanie CKE z 2024 roku: Informator o egzaminie zawodowym - monter konstrukcji targowo-wystawienniczych (BUD.30).
Obrabiarka przedstawiona na ilustracji służy do szlifowania. To szlifierka szerokotaśmowa: element przesuwa się na podajniku taśmowym przez szczelinę roboczą pod szeroką taśmą ścierną, która pracuje w zamkniętej obudowie.
Szlifierki szerokotaśmowe wyrównują i wygładzają duże płaszczyzny, np. płyty, fronty mebli czy klejone tarcze, z dużą wydajnością i równą grubością na całej szerokości. Wysokość stołu ustawia się do grubości obrabianego elementu, a do maszyny podłącza się odciąg pyłu.
Reguła do zapamiętania: szlifowanie to obróbka ścierna, w której zbiera się bardzo cienką warstwę materiału. Kolejne przejścia wykonuje się materiałem ściernym o coraz drobniejszym ziarnie, aż do uzyskania gładkości wymaganej przed lakierowaniem.
Każda z błędnych odpowiedzi to inna obróbka drewna, wymagająca maszyny o innej budowie. Do cięcia służą pilarki z tarczą lub taśmą piły, a przy nich widoczne jest narzędzie tnące nad stołem lub w ramie. Pokazana maszyna ma zamkniętą obudowę z podajnikiem i szczeliną roboczą, bez widocznej piły.
Strugarka grubościówka również ma podajnik i szczelinę, ale pracuje w niej wał nożowy z nożami struganiowymi, a jej korpus jest zwykle niższy i węższy. Struganie zbiera grubszą warstwę materiału niż szlifowanie.
Frezarki, np. dolnowrzecionowe lub górnowrzecionowe, mają frez osadzony na wrzecionie, a obrabiany element prowadzi się wzdłuż prowadnicy lub wzornika - nadają profil krawędziom i wykonują rowki.
Prawidłowa jest odpowiedź „szlifowania”, bo wysoka zamknięta obudowa z szeroką taśmą ścierną, podajnikiem i regulowaną szczeliną roboczą to typowa budowa szlifierki szerokotaśmowej.