W którym z wymienionych rozjazdów można zastosować widoczne na rysunku krzyżownice podwójne?

Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - monter nawierzchni kolejowej (TKO.01).
Krzyżownice podwójne stosuje się w rozjeździe krzyżowym pojedynczym. Rozjazd krzyżowy powstaje na skrzyżowaniu dwóch torów pod małym kątem, a w miejscach, gdzie toki szynowe przecinają się po rozwartym kącie, potrzebne są właśnie krzyżownice podwójne - z dwoma ostrzami i szynami skrzydłowymi.
Krzyżownica podwójna (rozjazdowa) różni się od zwyczajnej tym, że prowadzi koła przez przecięcie toków w obu kierunkach. Na zdjęciu widać długie szyny skrzydłowe i kierownice po obu stronach przecięcia.
Do zapamiętania: krzyżownice zwyczajne mają rozjazdy zwyczajne, łukowe i podwójne, a krzyżownice podwójne - rozjazdy krzyżowe i skrzyżowania torów. Krzyżownice podwójne wymagają szczególnie starannej kontroli, bo koła przechodzą tam przez przerwę w prowadzeniu toku.
Najczęstszy błąd to skojarzenie słowa „podwójne” z rozjazdem podwójnym. Rozjazd podwójny (jednostronny lub dwustronny) pozwala z jednego toru wjechać na trzy i ma trzy krzyżownice, ale zwyczajne, bo tory tylko się rozchodzą, a nie przecinają.
Rozjazd łukowy symetryczny rozdziela tor na dwa łuki odchodzące w przeciwne strony. Ma jedną krzyżownicę zwyczajną, podobnie jak rozjazd zwyczajny, więc także nie wymaga krzyżownic podwójnych.
Krzyżownice podwójne są potrzebne wszędzie tam, gdzie dwa tory się przecinają, czyli w rozjazdach krzyżowych i skrzyżowaniach torów. Spośród wymienionych rozjazdów tylko krzyżowy pojedynczy powstaje na takim skrzyżowaniu. Zapamiętaj prostą zasadę: rozjazd rozdziela tory - krzyżownica zwyczajna, rozjazd na przecięciu torów - krzyżownica podwójna. Sama nazwa rozjazdu z przymiotnikiem „podwójny” mówi o liczbie odgałęzień, a nie o rodzaju krzyżownic, i właśnie dlatego jest częstą pułapką na egzaminie.