Wolne przestrzenie pomiędzy elementami nawierzchni drogowej przejazdu kolejowo – drogowego, a wewnętrzną stroną główki szyny to
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - monter nawierzchni kolejowej (TKO.01).
Wolne przestrzenie między nawierzchnią drogową przejazdu a wewnętrzną stroną główki szyny to żłobki. Są potrzebne, bo koło pojazdu szynowego ma obrzeże wystające poniżej powierzchni tocznej po wewnętrznej stronie szyny - bez wolnej przestrzeni obrzeże uderzałoby w płyty lub nawierzchnię przejazdu.
Żłobek musi mieć odpowiednią szerokość i głębokość: za wąski grozi wykolejeniem, a za szeroki może być niebezpieczny dla pieszych, rowerzystów i wózków. Dlatego jego wymiary sprawdza się przy utrzymaniu przejazdu i usuwa z niego zanieczyszczenia, piasek czy lód.
Na przejazdach z płyt prefabrykowanych żłobek tworzy szczelina między szyną a płytą wewnętrzną.
Każde z błędnych określeń to nazwa elementu nawierzchni kolejowej, ale nie przestrzeni na przejeździe. Prowadnica jest częścią zamknięcia nastawczego zwrotnicy, a nie elementem przejazdu.
Kierownica to dodatkowa szyna w rozjeździe, ułożona naprzeciw krzyżownicy - prowadzi zestaw kołowy, aby obrzeże nie uderzyło w ostrze krzyżownicy. Odbojnica to szyna lub kątownik wewnątrz toru na obiekcie inżynieryjnym, chroniąca przed skutkami wykolejenia. Obie są elementami konstrukcyjnymi, a pytanie pyta o wolne przestrzenie.
Wolna przestrzeń wzdłuż wewnętrznej strony główki szyny na przejeździe to żłobek - kanał dla obrzeży kół. Zapamiętaj, że w pytaniach o przejazdy pojawiają się zwykle trzy pojęcia: żłobki, płyty przejazdowe i nawierzchnia drogowa między nimi. Utrzymanie przejazdu obejmuje m.in. oczyszczanie żłobków. Zanieczyszczony lub oblodzony żłobek może utrudnić przejście obrzeża koła, dlatego jego stan kontroluje się szczególnie zimą.