Przejdź do głównej treści

Kwalifikacja: INF.01 - Montaż i utrzymanie torów telekomunikacyjnych oraz urządzeń abonenckich

Zawód: Monter sieci i urządzeń telekomunikacyjnych, Technik telekomunikacji

Kategorie: Urządzenia i elementy Technologie transmisji

Technika zwielokrotnienia przedstawiona na rysunku jest oznaczona skrótem

Wykresy trzech kanałów 300-3400 Hz przesuniętych w pasma 60-64, 64-68 i 68-72 oraz ich złożenie
A. TDM
B. WDM
C. CDM
D. FDM

Pytanie z egzaminu CKE, czerwiec 2015 (arkusz E.09-X-15.05).

Odpowiedź FDM (Frequency Division Multiplexing) jest trafna, bo dotyczy techniki zwielokrotnienia częstotliwości, gdzie różne sygnały są przesyłane jednocześnie na różnych częstotliwościach. To jakby każdy kanał miał swój własny pasmo, co eliminuje zakłócenia między nimi. W praktyce FDM stosuje się na przykład w telewizji kablowej, gdzie wiele kanałów wideo jest przesyłanych równocześnie przez ten sam przewód. Używa się tego też w telefonii komórkowej GSM, gdzie każda rozmowa odbywa się na innym paśmie, co zapewnia płynność i jakość rozmów. Standardy, takie jak ITU, precyzyjnie regulują zakresy częstotliwości dla różnych zastosowań, aby uniknąć zakłóceń. Warto też pamiętać, że FDM jest podstawą dla systemów radiowych FM, gdzie każdy nadawca ma przypisany określony zakres częstotliwości. Moim zdaniem, to jedna z bardziej intuicyjnych metod, bo łatwo zrozumieć, że każde źródło 'gada' na swojej fali. To jak koncert, gdzie każdy instrument ma swoją linię melodyczną, ale razem tworzą harmonijną całość.
Niepoprawne odpowiedzi, takie jak CDM, TDM i WDM, wynikają z błędnego zrozumienia sposobu działania różnych technik zwielokrotnienia. CDM, czyli Code Division Multiplexing, korzysta z kodów unikalnych dla każdego kanału, które umożliwiają ich jednoczesne przesyłanie na tym samym paśmie częstotliwości. To podejście jest stosowane w systemach takich jak CDMA w telefonii komórkowej, gdzie każdy użytkownik ma przypisany unikalny kod. TDM, czyli Time Division Multiplexing, opiera się na podziale czasu – każdy kanał ma przypisany swój 'czas na antenie', co pozwala na sekwencyjną transmisję danych w szybkich odstępach. Jest to popularne w telefonii cyfrowej, gdzie multipleksuje się wiele połączeń na jednej linii. Natomiast WDM, czyli Wavelength Division Multiplexing, to technika używana głównie w światłowodach, gdzie różne długości fali świetlnej przesyłają różne sygnały jednocześnie. Typowym błędem jest mylenie FDM z WDM, gdyż oba operują na podobnej zasadzie podziału częstotliwości, ale na różnych nośnikach (elektromagnetycznych dla FDM i optycznych dla WDM). Zrozumienie tych różnic jest kluczowe dla prawidłowego zastosowania technologii w odpowiednich kontekstach.

Wymagane logowanie

Ocenianie trudności pytań jest dostępne tylko dla zalogowanych użytkowników. Zaloguj się, aby skorzystać z pełni możliwości platformy.

Twoja ocena pomoże innym uczniom w przygotowaniu do egzaminu, a Tobie pozwoli na dostęp do spersonalizowanych statystyk.

Zgłoś błąd w pytaniu

Rozwiń sekcję i zmień pole, którego dotyczy błąd. Wysłane zostaną tylko zmienione sekcje.

Błędna kwalifikacja
Błąd w treści pytania
Błąd w treści odpowiedzi
Błąd w obrazie
Dane kontaktowe (opcjonalnie)
Podaj email, jeśli chcesz otrzymać informację o rozpatrzeniu zgłoszenia.