Rysunek przedstawia oznaczenie graficzne otworu okiennego

Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - monter stolarki budowlanej (BUD.10).
Rysunek przedstawia oznaczenie otworu okiennego z węgarkiem i parapetem. Węgarek widać jako uskok muru po obu stronach otworu - zewnętrzna część ściany zachodzi na ościeżnicę. Parapet to dodatkowa linia wysunięta poza lico ściany pod oknem.
Na rzutach budynku otwory w ścianach rysuje się umownie w przekroju poziomym. Każdy szczegół - uskok w murze, wnęka pod oknem, parapet - ma swoje oznaczenie, a monter musi je odczytać, zanim zamówi okno o odpowiednich wymiarach.
Do zapamiętania: uskok w ściance otworu = węgarek, prostokąt wysunięty przed lico ściany = parapet, cofnięcie ściany pod oknem = wnęka podokienna. Otwór z węgarkiem mierzy się inaczej niż otwór gładki, bo okno chowa się częściowo za węgarkiem, co zmniejsza widoczną szerokość ramy i ogranicza mostki termiczne.
W tym pytaniu trzeba odczytać dwa szczegóły: kształt ścianek otworu i to, co dzieje się pod oknem. Ścianki otworu na rysunku mają wyraźny uskok, więc każde oznaczenie „bez węgarka” odpada od razu. Otwór bez węgarka miałby ścianki proste, bez załamania.
Wnęka podokienna oznacza, że pod oknem ściana jest cieńsza niż obok - na rzucie byłaby widoczna jako cofnięcie lica muru po stronie wewnętrznej. Na rysunku tego cofnięcia nie ma, jest natomiast element wysunięty przed ścianę, czyli parapet.
Najczęstszy błąd to pomylenie parapetu z wnęką, bo oba szczegóły leżą w tym samym miejscu, pod otworem. Różnica polega na kierunku: parapet wystaje poza obrys ściany, wnęka jest zagłębieniem w ścianie.
Poprawne jest więc oznaczenie otworu z węgarkiem i parapetem: uskok w ściankach plus wysunięty element pod oknem.