Podczas pomiaru poprawności ustawienia okna balkonowego o wysokości 2,3 m w ościeżu, maksymalne odchylenie ościeżnicy od pionu i poziomu nie może przekroczyć
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - monter stolarki budowlanej (BUD.10).
Poprawna wartość to 3 mm. Przy oknie balkonowym o wysokości 2,3 m maksymalne odchylenie ościeżnicy od pionu i poziomu nie może przekroczyć 3 mm.
Wymagania montażowe stolarki ograniczają odchyłkę zarówno na metr długości, jak i na całym elemencie - dla wysokiego okna decyduje górna granica, czyli 3 mm. Większe odchylenie powoduje, że skrzydło ociera o ramę, nie domyka się równo, a uszczelki przylegają nierówno i przepuszczają powietrze.
Do zapamiętania: ustawienie okna sprawdza się poziomicą lub laserem na obu stojakach i na progu, a dodatkowo mierzy przekątne ramy - różnica przekątnych pokazuje, czy rama nie jest skręcona. Korektę wykonuje się klinami przed wypełnieniem szczeliny pianką, bo później jest już niemożliwa.
Pomyłka w tym pytaniu zwykle wynika z mnożenia dopuszczalnej odchyłki na metr przez wysokość okna. Taki rachunek daje ponad 3 mm i prowadzi do wyboru 4 mm albo 5 mm, ale wymagania montażowe mają też górną granicę dla całego elementu i to ona obowiązuje przy wysokich oknach.
Wartości 4 mm, 5 mm i 6 mm oznaczałyby, że rama okna balkonowego może być wyraźnie przekrzywiona. Przy takim odchyleniu skrzydło przestaje równo przylegać do uszczelek, okucia pracują pod obciążeniem bocznym, a próg nie jest poziomy, co przy drzwiach balkonowych utrudnia ich domknięcie.
Prawidłowa jest wartość 3 mm. Okno ustawia się na klinach, sprawdza poziomicą stojaki i próg oraz porównuje przekątne ramy, a dopiero po uzyskaniu odchylenia w tej granicy mocuje się ościeżnicę na stałe i wypełnia szczelinę pianką.