Powstałą podczas montażu okna przestrzeń między ościeżnicą a ościeżem należy uzupełnić
Przykładowe zadanie CKE z 2022 roku: Informator o egzaminie zawodowym - monter stolarki budowlanej (BUD.10).
Szczelinę między ościeżnicą a ościeżem wypełnia się pianką montażową. Po wyjściu z puszki pianka poliuretanowa zwiększa objętość, dokładnie wypełnia nierówną przestrzeń i po utwardzeniu tworzy warstwę izolacji cieplnej i akustycznej.
Pianka jest lekka i lekko sprężysta, więc nie pęka przy niewielkich ruchach ramy spowodowanych zmianami temperatury. Warstwę pianki osłania się z obu stron - od wewnątrz taśmą paroszczelną, od zewnątrz paroprzepuszczalną - bo zawilgocona pianka traci właściwości izolacyjne.
Do zapamiętania: szczelina obwodowa zwykle ma od 1 do 3 cm i wypełnia się ją pianką po ustawieniu i zamocowaniu okna. Nadmiar pianki obcina się dopiero po pełnym utwardzeniu, a nieosłonięta pianka niszczeje pod wpływem promieni UV.
Wybór materiału do szczeliny zależy od tego, że rama okna pracuje cieplnie, a szczelina ma izolować i nie przenosić naprężeń. Tynk i gips budowlany są sztywne i kruche. Po związaniu pękałyby przy każdym ruchu ościeżnicy, tworząc mostek termiczny i drogę dla wilgoci. Gips dodatkowo źle znosi zawilgocenie.
Silikon jest elastyczny, ale służy do uszczelniania wąskich spoin i połączeń, np. styku parapetu z ościeżnicą. Szczeliny o szerokości kilku centymetrów nim się nie wypełnia - nie zapewnia izolacji cieplnej, a zużycie byłoby ogromne.
Pamiętaj też, że piankę zabezpiecza się taśmami od wewnątrz i od zewnątrz, bo zawilgocona traci właściwości izolacyjne.
Pianka montażowa łączy trzy potrzebne cechy: wypełnia nierówną przestrzeń dzięki rozprężaniu, izoluje cieplnie i akustycznie oraz pozostaje lekko sprężysta. Dlatego to ona jest właściwym materiałem, a tynk lub silikon pojawiają się dopiero przy obróbce ościeży i wykańczaniu spoin.