Aby wykonać przelotowy otwór poprzeczny w rurze, należy zastosować
Do wykonania przelotowego otworu poprzecznego w rurze najlepiej stosuje się wiertarkę stołową, bo jest to narzędzie przeznaczone do wiercenia otworów z zachowaniem prostopadłości, stabilnego posuwu i powtarzalności. Otwór poprzeczny oznacza, że wiertło przechodzi przez ściankę rury, przez jej wnętrze i wychodzi po drugiej stronie. W praktyce rurę trzeba dobrze unieruchomić, najlepiej w imadle maszynowym z pryzmą albo w specjalnym uchwycie do rur, żeby nie obróciła się podczas wiercenia. To niby drobiazg, ale z mojego doświadczenia właśnie tu najczęściej robi się krzywe otwory albo łamie wiertła. Przed wierceniem warto wytrasować miejsce, zapunktować punktakiem, dobrać średnicę wiertła i prędkość obrotową do materiału rury. Przy stali używa się mniejszych obrotów i chłodziwa, przy miedzi czy tworzywach pracuje się trochę inaczej, ostrożniej z naciskiem. Po wykonaniu otworu trzeba usunąć zadziory z zewnątrz i wewnątrz rury, bo mogą przeszkadzać w przepływie medium albo uszkodzić uszczelnienie. Takie postępowanie jest zgodne z dobrą praktyką warsztatową: stabilne mocowanie, właściwe narzędzie, kontrola wymiaru i wykończenie krawędzi.
W tym zadaniu łatwo pomylić ogólne obrabiarki z narzędziem naprawdę potrzebnym do wykonania otworu. Tokarka stołowa służy głównie do obróbki przedmiotów obracających się wokół własnej osi: toczenia średnic, planowania czoła, wykonywania rowków czy czasem wiercenia osiowego. Jeżeli otwór ma być poprzeczny, czyli przechodzić przez bok rury, tokarka nie jest typowym i najwygodniejszym wyborem. Dałoby się kombinować z uchwytami i przystawkami, ale w normalnym warsztacie monterskim byłoby to niepraktyczne, wolniejsze i zwiększa ryzyko złego ustawienia rury. Szlifierka stołowa też nie pasuje do tej operacji. Ona służy do szlifowania, ostrzenia narzędzi, usuwania niewielkich naddatków materiału albo gratowania krawędzi, a nie do wykonywania dokładnych otworów przelotowych. Próba robienia otworu ściernicą byłaby po prostu złą technologią i mało bezpieczna. Gwintownica stołowa jest z kolei narzędziem do wykonywania gwintów, najczęściej na końcach rur lub w otworach już wcześniej wykonanych. Nie robi ona podstawowego otworu poprzecznego, tylko nadaje gwint tam, gdzie przygotowano odpowiednią średnicę pod gwintowanie. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi rurę i od razu kojarzy gwintowanie albo toczenie, bo to też są operacje warsztatowe przy metalach. Tutaj jednak kluczowe słowa to otwór przelotowy i poprzeczny. Do takiej pracy potrzebne jest wiercenie, stabilny stół, imadło lub pryzma oraz właściwe wiertło, więc właściwym wyborem jest wiertarka stołowa.