Do wykonania wodnych prób ciśnieniowych systemów rurociągowych należy użyć
Do wykonania wodnych prób ciśnieniowych systemów rurociągowych używa się pompy, najczęściej ręcznej albo elektrycznej pompy próbnej. Chodzi o to, żeby napełnić instalację wodą i podnieść w niej ciśnienie do wartości próbnej określonej w dokumentacji, normie albo warunkach odbioru. Woda jest tu bardzo wygodna i bezpieczniejsza niż powietrze, bo jest praktycznie nieściśliwa, więc przy ewentualnej nieszczelności nie magazynuje tak dużej energii jak sprężone powietrze. W praktyce instalację najpierw się płucze, napełnia, odpowietrza, zamyka odpowiednią armaturę, a potem pompą stopniowo podnosi ciśnienie i kontroluje manometr. Dobre praktyki, np. znane z odbiorów instalacji wodociągowych według zasad PN-EN 806-4 czy ogólnych wymagań dla rurociągów, wymagają stabilizacji ciśnienia i obserwacji, czy nie ma spadków oraz przecieków na połączeniach. Moim zdaniem to jedno z tych pytań, które warto zapamiętać praktycznie: próba wodna = pompa próbna, manometr i dokładne odpowietrzenie instalacji. Bez tego wynik próby może być mylący.
W wodnych próbach ciśnieniowych najważniejsze jest uzyskanie i utrzymanie określonego ciśnienia cieczy w rurociągu, dlatego właściwym urządzeniem jest pompa próbna. Eżektor działa na innej zasadzie: wykorzystuje przepływ jednego medium do zasysania lub przetłaczania drugiego, często przez wytworzenie podciśnienia. Przydaje się np. w układach próżniowych, odpompowywaniu lub mieszaniu, ale nie jest typowym i pewnym narzędziem do dokładnego zadania ciśnienia próbnego w instalacji wypełnionej wodą. Sprężarka też może się kojarzyć z ciśnieniem, i to jest częsty błąd myślowy. Sprężarka służy do sprężania gazów, najczęściej powietrza, więc stosuje się ją przy próbach pneumatycznych albo do zasilania narzędzi. Przy próbie wodnej użycie powietrza zamiast wody zmienia charakter badania i zwiększa ryzyko, bo gaz jest ściśliwy i magazynuje energię. Dmuchawka natomiast daje raczej duży przepływ przy małym ciśnieniu, jak przy wentylacji, przedmuchiwaniu czy osuszaniu. Nie nadaje się do precyzyjnego podniesienia ciśnienia w rurociągu do wartości odbiorowej. Z mojego doświadczenia wynika, że pomyłki biorą się z prostego skojarzenia: skoro jest ciśnienie, to może sprężarka. W hydraulicznej próbie szczelności trzeba jednak myśleć o medium, czyli H₂O, oraz o kontrolowanym tłoczeniu cieczy. Tu króluje pompa, manometr i spokojna obserwacja instalacji.