Przed zapaleniem płomienia w palniku acetylenowo-tlenowym należy w pierwszej kolejności
W palniku acetylenowo-tlenowym właściwa kolejność przed zapaleniem płomienia to odkręcenie zaworu tlenu, a dopiero potem zaworu acetylenu. Chodzi o to, żeby palnik pracował w kontrolowanych warunkach i żeby nie dopuścić do nagromadzenia samego acetylenu przy wylocie dyszy. Acetylen C₂H₂ jest gazem palnym i tworzy z powietrzem mieszaniny wybuchowe, więc każda czynność przy palniku musi być robiona spokojnie, bez pośpiechu i według ustalonej procedury. Tlen O₂ sam się nie pali, ale bardzo intensywnie podtrzymuje spalanie, dlatego jego obecność pozwala później uzyskać stabilny płomień roboczy i właściwie go wyregulować. W praktyce po otwarciu zaworów palnika zapala się mieszaninę odpowiednią zapalarką, nie zapałkami trzymanymi przy dyszy, a następnie reguluje płomień do rodzaju pracy: nagrzewania, lutowania twardego albo spawania. Moim zdaniem to jedna z tych zasad, które trzeba mieć w ręce, nie tylko w zeszycie. Dobre praktyki branżowe i instrukcje BHP wymagają też sprawdzenia reduktorów, szczelności przewodów, stanu bezpieczników przeciwcofaniowych oraz tego, czy dysza nie jest zabrudzona. Mała pomyłka przy gazach technicznych może narobić dużego kłopotu.
Przy palniku acetylenowo-tlenowym nie powinno się traktować zaworów jak zwykłych kurków, które można otworzyć w dowolnej kolejności. Otwieranie tylko acetylenu przed zapaleniem jest ryzykowne, bo przy dyszy może pojawić się nadmiar gazu palnego. Acetylen C₂H₂ ma szeroki zakres palności i przy złym postępowaniu łatwo o kopcący płomień, strzał w palniku albo cofnięcie płomienia. Częsty błąd myślowy polega na tym, że ktoś kojarzy acetylen z paliwem, więc uznaje, że najpierw trzeba puścić samo paliwo, a tlen dopiero potem. W technice spawalniczej liczy się jednak procedura, stabilność mieszanki i bezpieczeństwo, a nie tylko prosta logika z kuchenki gazowej. Jednoczesne odkręcanie tlenu i acetylenu też nie jest dobrą praktyką, bo operator traci kontrolę nad kolejnością i ilością dopływających gazów. W warsztacie taka czynność robiona na szybko może skończyć się zbyt bogatą lub zbyt ubogą mieszanką, niestabilnym płomieniem i niepotrzebnym zagrożeniem dla osoby pracującej obok. Odkręcenie acetylenu, a dopiero później tlenu również odwraca wymaganą kolejność w tym pytaniu. Moim zdaniem właśnie tu widać różnicę między teorią a nawykiem zawodowym: dobry monter czy spawacz nie zgaduje, tylko wykonuje czynności według instrukcji stanowiskowej, zaleceń producenta palnika i zasad BHP. Trzeba też pamiętać o reduktorach, manometrach, przewodach tlenowych i acetylenowych oraz zabezpieczeniach przeciwcofaniowych, bo cały zestaw działa bezpiecznie dopiero jako komplet, nie jako pojedynczy palnik w ręku.