Urządzenie przedstawione na rysunku wykorzystywane w montażu rur to
Na rysunku pokazano imadło do rur, czyli przyrząd służący do pewnego unieruchomienia rury podczas prac montażowych i obróbkowych. Charakterystyczne są tu szczęki o kształcie pryzmatycznym, często z nacięciami, oraz śruba dociskowa z poprzecznym uchwytem. Taka budowa pozwala złapać rurę stabilnie, bez obracania się materiału podczas gwintowania, cięcia, gratowania, skręcania złączek albo przygotowania końcówki pod połączenie. Moim zdaniem to jedno z tych narzędzi, które wygląda prosto, ale bardzo ułatwia robotę na warsztacie i na budowie. Dobra praktyka jest taka, żeby rurę mocować na odpowiedniej długości, nie miażdżyć jej nadmiernym dociskiem i dobierać szczęki do średnicy oraz materiału rury. Przy rurach stalowych mocowanie może być mocniejsze, ale przy rurach miedzianych lub cienkościennych trzeba uważać, bo łatwo zrobić odkształcenie. Imadło do rur zwiększa bezpieczeństwo pracy, poprawia dokładność obróbki i ogranicza ryzyko uszkodzenia narzędzi, np. narzynki do gwintowania.
Na tym zdjęciu łatwo pomylić narzędzia, bo wszystkie podane odpowiedzi dotyczą pracy z rurami, ale ich funkcje są zupełnie inne. Praska do rur służy do wykonywania połączeń zaprasowywanych, na przykład w instalacjach z rur wielowarstwowych PEX/AL/PEX, miedzianych albo stalowych cienkościennych z odpowiednimi złączkami. Ma szczęki zaciskowe lub pierścienie i jej zadaniem jest trwałe dociśnięcie złączki do rury, a nie przytrzymanie rury w miejscu. Obcinak do rur ma zwykle kółko tnące i rolki prowadzące; obraca się go wokół rury, stopniowo dociskając ostrze. Po nim często trzeba usunąć zadziory, żeby nie zmniejszać przekroju i nie uszkodzić uszczelek. Giętarka do rur natomiast ma rolki, segmenty lub formy prowadzące promień gięcia, bo jej zadaniem jest zmiana kierunku rury bez załamania ścianki. Na ilustracji widać masywny korpus, podstawę do mocowania i śrubę dociskową ze szczękami, czyli typowe cechy imadła do rur. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś widzi narzędzie warsztatowe do rur i kojarzy je ogólnie z montażem, zamiast rozpoznać konkretną czynność. W praktyce warto patrzeć na element roboczy narzędzia: czy tnie, zgina, zaciska złączkę, czy tylko stabilnie trzyma materiał. Tutaj chodzi właśnie o stabilne trzymanie rury podczas obróbki, zgodnie z dobrą praktyką bezpiecznej pracy montera.