W celu zabezpieczenia antykorozyjnego rur wykonuje się
Cynkowanie zanurzeniowe to właściwa metoda zabezpieczenia antykorozyjnego rur stalowych, bo tworzy na ich powierzchni trwałą powłokę cynkową po zanurzeniu elementu w ciekłym cynku, zwykle w temperaturze około 450°C. Nie jest to tylko zwykłe pokrycie farbą. Między stalą a cynkiem powstają warstwy stopowe Fe-Zn, które są mocno związane z podłożem. Taka powłoka działa podwójnie: stanowi barierę dla wilgoci i tlenu, a dodatkowo cynk chroni stal elektrochemicznie, czyli jako metal mniej szlachetny koroduje pierwszy. W praktyce ma to duże znaczenie przy rurach pracujących na zewnątrz, w wilgotnych pomieszczeniach, w instalacjach technicznych czy elementach narażonych na uszkodzenia mechaniczne. Z mojego doświadczenia warto pamiętać, że dobre cynkowanie zaczyna się od przygotowania powierzchni: odtłuszczania, trawienia i topnikowania. Branżowo odnosi się to m.in. do wymagań PN-EN ISO 1461, a przy rurach spotyka się też wymagania dotyczące powłok cynkowych na wyrobach rurowych. Po montażu trzeba uważać, żeby nie zniszczyć powłoki przy cięciu, gwintowaniu albo spawaniu, bo wtedy miejsce trzeba naprawić farbą cynkową lub inną dopuszczoną metodą.
W zabezpieczaniu rur przed korozją łatwo pomylić pojęcia, bo na budowie spotyka się i malowanie, i izolowanie, i różne powłoki specjalne. Samo malowanie nazwane referencyjnym albo refencyjnym nie jest typową technologią antykorozyjną dla rur. W praktyce stosuje się konkretne systemy malarskie, na przykład grunt epoksydowy, warstwę pośrednią i nawierzchnię poliuretanową, dobrane do kategorii korozyjności środowiska według zasad podobnych do PN-EN ISO 12944. Ważne jest też przygotowanie powierzchni, często do stopnia Sa 2½ przy obróbce strumieniowo-ściernej. Bez tego farba może odspoić się szybciej, niż ktoś by chciał. Owijanie rur materiałami izolacyjnymi też nie jest samo w sobie pełnym zabezpieczeniem antykorozyjnym. Izolacja cieplna ogranicza straty ciepła albo chroni przed kondensacją, ale jeśli pod nią dostanie się woda, może powstać korozja pod izolacją, bardzo podstępna sprawa. Owijanie ma sens jako ochrona antykorozyjna tylko wtedy, gdy chodzi o specjalne taśmy, masy bitumiczne, powłoki polietylenowe lub systemy izolacji rur podziemnych, wykonane według technologii producenta. Malowanie emaliami ceramicznymi brzmi solidnie, ale dla typowych rur instalacyjnych nie jest standardowym rozwiązaniem. Emalie ceramiczne stosuje się raczej w określonych urządzeniach, zbiornikach lub elementach narażonych na media chemiczne i wysoką temperaturę, a powłoka bywa krucha i wymaga specjalnego procesu wypalania. Dlatego najlepszą odpowiedzią jest cynkowanie zanurzeniowe, bo jest powszechnie stosowane, trwałe i daje stalowym rurom realną ochronę barierową oraz elektrochemiczną.