W celu zabezpieczenia antykorozyjnego rurociągu stosuje się
Powłoki ocynkowane są właściwym wyborem, bo cynk tworzy na powierzchni stalowej rury warstwę ochronną, która zabezpiecza metal przed działaniem wilgoci, tlenu i wielu czynników atmosferycznych. W praktyce najczęściej chodzi o ocynk ogniowy albo galwaniczny, przy czym w instalacjach i konstrukcjach narażonych na trudniejsze warunki bardzo ceniony jest ocynk ogniowy. Działa on nie tylko jako bariera mechaniczna, ale też jako ochrona elektrochemiczna, czyli cynk koroduje jako pierwszy, chroniąc stal. To jest ważne, bo nawet drobne uszkodzenie powłoki nie od razu oznacza korozję rury. W branży często odnosi się tu do zasad z norm typu PN-EN ISO 1461 dotyczących powłok cynkowych nanoszonych zanurzeniowo. Z mojego doświadczenia warto pamiętać, że samo ocynkowanie nie zwalnia z dobrego przygotowania powierzchni, kontroli grubości powłoki i unikania uszkodzeń przy transporcie oraz montażu. Rurociąg powinien być też prowadzony tak, żeby nie stała na nim woda, bo nawet dobra powłoka ma swoje granice.
Przy zabezpieczeniu antykorozyjnym rurociągu łatwo pomylić materiały ochronne z materiałami stosowanymi do zupełnie innych celów. Powłoki teflonowe, czyli oparte na PTFE, kojarzą się z odpornością chemiczną i małym tarciem, dlatego ktoś może uznać je za uniwersalną ochronę rur. W praktyce jednak są to rozwiązania specjalistyczne, drogie i stosowane raczej tam, gdzie wymagana jest odporność na agresywne media albo nieprzywieranie zanieczyszczeń, a nie jako typowe zabezpieczenie antykorozyjne stalowego rurociągu w zwykłej instalacji. Żywice epoksydowe też mogą występować w systemach ochronnych, na przykład jako farby epoksydowe według zasad podobnych do PN-EN ISO 12944, ale sama odpowiedź żywice epoksydowe jest zbyt ogólna. W takim pytaniu chodzi o klasyczną powłokę antykorozyjną rurociągu, a nie o składnik farby czy system wielowarstwowy. Materiały kompozytowe z kolei służą częściej do wzmacniania, napraw, wykonywania rur albo osłon, a nie są podstawową powłoką antykorozyjną dla stalowego przewodu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że wybiera się materiał nowoczesny albo odporny chemicznie, zamiast tego, który w praktyce monter spotyka najczęściej. Dla stalowych rurociągów jednym z najbardziej rozpoznawalnych i technicznie uzasadnionych sposobów ochrony jest ocynkowanie, pod warunkiem że powłoka jest ciągła, ma odpowiednią grubość i nie została zniszczona podczas montażu.