Z przedstawionego fragmentu dokumentacji wynika, że średnica nominalna rury DN1 o długości L1 = 180 mm i L2 = 113 mm powinna wynosić.
Z tabeli trzeba odczytać średnicę DN₁ przez jednoczesne dopasowanie dwóch wymiarów: L₁ = 180 mm oraz L₂ = 113 mm. W pokazanym fragmencie dokumentacji takie zestawienie prowadzi do średnicy nominalnej DN₁ = 150 mm. To jest ważne, bo nie dobiera się średnicy tylko po jednym wymiarze, na przykład samym L₁. W praktyce monterskiej taki błąd potrafi skończyć się zamówieniem złej kształtki redukcyjnej albo elementu, który fizycznie nie pasuje do rurociągu. DN, zgodnie z zasadami stosowanymi w dokumentacji technicznej i normach branżowych, jest oznaczeniem umownym średnicy, a nie zawsze dokładnym wymiarem zmierzonym suwmiarką. Moim zdaniem najbezpieczniej jest czytać tabelę poziomo: najpierw znaleźć wymiar L₁, potem sprawdzić L₂ i dopiero wtedy przypisać DN₁. Dla L₂ = 113 mm w tej dokumentacji odpowiada właśnie DN₁ 150 mm. Takie odczytywanie danych z katalogów producenta to bardzo codzienna rzecz przy doborze rur, redukcji i kształtek.
Przy tym zadaniu łatwo pomylić samo podobieństwo wymiarów z pełnym dopasowaniem elementu. Odpowiedzi 100 mm i 125 mm mogą kusić, bo w tabeli występują przy tym samym wymiarze L₁ = 180 mm, ale ich wymiar L₂ jest inny. Dla DN₁ 100 mm widoczna jest wartość L₂ = 105 mm, a dla DN₁ 125 mm wartość L₂ = 108 mm. To nie spełnia warunku z pytania, gdzie podano L₂ = 113 mm. W dokumentacji technicznej trzeba traktować komplet wymiarów jako całość, bo pojedynczy parametr rzadko wystarcza do identyfikacji części. W warsztacie czy na budowie różnica kilku milimetrów może oznaczać, że kielich, zwężka albo odcinek montażowy nie spasuje się prawidłowo z resztą instalacji. Wariant 200 mm też nie wynika z danych, ponieważ przy DN₁ 200 mm tabela pokazuje inne wartości, typowo L₁ = 270 mm i L₂ = 95 mm. To już zupełnie inna geometria elementu. Typowy błąd myślowy polega na tym, że ktoś patrzy tylko na kolumnę średnic nominalnych i wybiera większą albo mniejszą średnicę intuicyjnie, zamiast powiązać ją z wymiarami L₁ i L₂. Dobra praktyka branżowa jest prosta: najpierw odczyt z rysunku, potem sprawdzenie tabeli, a na końcu wybór DN. Tutaj dopasowanie L₁ = 180 mm oraz L₂ = 113 mm wskazuje na DN₁ = 150 mm.