Korzystając z informacji zawartych w karcie technicznej, oblicz, ile opakowań emalii wodnej należy zakupić, jeżeli wielkość zapotrzebowania wynosi 8,8 litra.
| Liczba warstw | 1 lub 2 warstwy |
| Wydajność | Maksymalnie do 16 m²/l przy jednokrotnym malowaniu na gładkiej, równej i odpowiednio przygotowanej powierzchni podłoża. |
| Rozcieńczalnik | Woda |
| Opakowania | 0,5 l |
A. 9
B. 16
C. 18
D. 8
W karcie technicznej najważniejsza dla tego zadania jest pojemność opakowania: 0,5 l. Skoro zapotrzebowanie wynosi 8,8 litra, to trzeba sprawdzić, ile takich półlitrowych opakowań pokryje tę ilość. Liczymy: 8,8 l ÷ 0,5 l = 17,6 opakowania. W praktyce budowlanej nie da się kupić 0,6 opakowania, więc wynik zawsze zaokrągla się w górę, czyli do 18 opakowań. To jest bardzo ważna zasada przy kosztorysowaniu i zamawianiu materiałów: materiału nie może zabraknąć w trakcie pracy, bo później może być problem z ciągłością robót, odcieniem partii produkcyjnej albo czasem dostawy. Informacja o wydajności 16 m²/l jest tutaj dodatkowa, ale nie trzeba jej używać, bo zapotrzebowanie podano już bezpośrednio w litrach. Moim zdaniem to dobry przykład zadania, gdzie trzeba spokojnie odczytać kartę techniczną i nie dać się rozproszyć innymi danymi.
W tym zadaniu łatwo pomylić obliczanie ilości litrów z obliczaniem liczby opakowań. Zapotrzebowanie 8,8 litra oznacza, że tyle emalii potrzeba do wykonania pracy, a nie że trzeba kupić około 9 opakowań. Gdyby opakowanie miało 1 litr, wtedy 9 sztuk po zaokrągleniu w górę byłoby sensowne, ale karta techniczna podaje pojemność 0,5 l. Jedno opakowanie to tylko pół litra, więc liczba opakowań musi być mniej więcej dwa razy większa niż liczba litrów. Wynik 8 może wynikać z zaokrąglenia w dół albo z potraktowania 8,8 l jako około 8 opakowań, co w praktyce dałoby zaledwie 4 litry materiału, czyli zdecydowanie za mało. Wynik 16 też nie pokrywa zapotrzebowania, bo 16 opakowań po 0,5 l daje 8,0 l, a brakuje jeszcze 0,8 l. W robotach wykończeniowych taka różnica jest istotna, szczególnie przy malowaniu większych powierzchni lub drugiej warstwie. Typowy błąd polega też na tym, że ktoś patrzy na wydajność 16 m²/l i próbuje ją wykorzystać, mimo że w treści podano już gotowe zapotrzebowanie w litrach. Dobra praktyka kosztorysowa jest prosta: dzielimy potrzebną ilość materiału przez pojemność jednego opakowania, a wynik zaokrąglamy zawsze w górę. Dlatego 17,6 opakowania oznacza zakup 18 opakowań, nie mniej.