Na podstawie danych zawartych w tablicy z KNR-W oblicz, ile roboczogodzin potrzeba do wykonania okładziny ceramicznej z płytek o wymiarach 20 cm × 20 cm na ścianie o powierzchni 25 m2.
A. 34,25 r-g
B. 32,50 r-g
C. 38,00 r-g
D. 31,00 r-g
Pytanie z egzaminu CKE, styczeń 2018 (arkusz B.07-X-18.01).
W tym zadaniu kluczowe jest poprawne odczytanie nakładu robocizny z tablicy KNR-W dla okładziny ceramicznej z płytek 20 cm × 20 cm. Dla takiego rodzaju robót norma wynosi 1,30 r-g na 1 m² okładziny. Dalej wykonuje się już proste przeliczenie: 25 m² × 1,30 r-g/m² = 32,50 r-g. Otrzymany wynik oznacza, że według katalogu potrzeba 32,50 roboczogodziny pracy do wykonania tej powierzchni ściany. W praktyce kosztorysowej taki wynik wykorzystuje się np. przy sporządzaniu przedmiaru, kalkulacji ceny robocizny albo planowaniu czasu pracy ekipy glazurniczej. Moim zdaniem warto tu zapamiętać jedną rzecz: KNR-W nie podaje czasu dla całej ściany, tylko nakład jednostkowy, najczęściej na 1 m². Dopiero powierzchnia robót przemnożona przez normę daje całkowitą liczbę roboczogodzin. To jest bardzo typowe w kosztorysowaniu robót wykończeniowych i zgodne z dobrą praktyką branżową.
Wyniki inne niż 32,50 r-g najczęściej biorą się z błędnego odczytania normy z tablicy KNR-W albo z pomylenia nakładu robocizny dla innego rodzaju płytek, innego podłoża lub innej technologii wykonania. W tym zadaniu chodzi konkretnie o okładzinę ceramiczną ścienną z płytek 20 cm × 20 cm i powierzchnię 25 m². Jeżeli ktoś otrzymuje 31,00 r-g, to w praktyce znaczy, że przyjął nakład około 1,24 r-g/m², czyli niższy niż właściwy dla tej pozycji katalogowej. Taki wynik mógłby pasować do innej roboty, ale nie do podanej tablicy. Z kolei 38,00 r-g wskazuje na przyjęcie zawyżonej normy, mniej więcej 1,52 r-g/m², co może wynikać z przeniesienia wartości z innej kolumny albo z doliczenia zapasu bez podstawy kosztorysowej. W KNR-ach nie dopisuje się zapasu czasu według uznania, tylko stosuje się określone nakłady. Wynik 34,25 r-g również nie zgadza się z normą 1,30 r-g/m², bo odpowiada około 1,37 r-g/m². Typowym błędem jest też mieszanie jednostek: powierzchnia jest w m², a wymiar płytki 20 cm × 20 cm służy tylko do wyboru właściwej pozycji w tabeli, a nie do osobnego liczenia liczby płytek w tym pytaniu. Najbezpieczniejszy schemat jest prosty: najpierw odczytać właściwy nakład jednostkowy, potem pomnożyć go przez powierzchnię robót. Tak robi się to w normalnym przedmiarze i kosztorysie.