Na rysunku przedstawiono

Przykładowe zadanie CKE z 2024 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik przemysłu drzewnego (DRM.09).
Na rysunku przedstawiono rzuty prostokątne. Przedmiot rzutowano na kilka wzajemnie prostopadłych rzutni, a otrzymane widoki rozmieszczono wokół widoku głównego: z góry, z dołu, z lewej, z prawej i z tyłu. Każdy obrazuje zewnętrzny zarys przedmiotu bez przecinania go.
Do zapamiętania: w metodzie europejskiej widok z góry umieszcza się pod widokiem głównym, widok z lewej po prawej stronie, a widok z prawej po lewej stronie widoku głównego. Na rysunku widać właśnie taki układ - sześć rzutów rozmieszczonych wokół widoku głównego.
W praktyce rzadko rysuje się wszystkie sześć widoków - wybiera się tylko te, które są niezbędne do jednoznacznego przedstawienia kształtu, zwykle dwa lub trzy.
Przekroje całkowite i przekroje cząstkowe przedstawiają przedmiot po myślowym przecięciu płaszczyzną - przekrój całkowity przez cały przedmiot, cząstkowy tylko w ograniczonym fragmencie, odgraniczonym linią falistą. Ich rozpoznawczą cechą jest kreskowanie, czyli ukośne linie w miejscach przeciętego materiału. Na pokazanym rysunku nie ma żadnego kreskowania ani linii przekroju.
Kłady miejscowe pokazują kształt przekroju poprzecznego elementu (np. pręta czy żebra) narysowany bezpośrednio na widoku, w miejscu przecięcia - również z kreskowaniem. Tu każdy obraz to zwykły zarys przedmiotu.
Prawidłową nazwą są więc rzuty prostokątne: sześć widoków przedmiotu z różnych stron rozmieszczonych zgodnie z metodą rzutowania. Zasada rozróżniania: brak kreskowania - widoki, kreskowanie - przekroje lub kłady.
Kłady obrócone rysuje się z kolei bezpośrednio na widoku, cienką linią ciągłą, także z kreskowaniem. Jeśli więc na rysunku żaden obraz nie ma ukośnych linii, to wszystkie są zwykłymi widokami, a ich rozmieszczenie wokół widoku głównego potwierdza, że chodzi o rzuty prostokątne.