Do produkcji sklejki wodoodpornej stosowany jest klej
Przykładowe zadanie CKE z 2024 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik przemysłu drzewnego (DRM.09).
Do produkcji sklejki wodoodpornej stosuje się klej fenolowo-formaldehydowy. Po utwardzeniu w prasie na gorąco tworzy on spoinę odporną na wodę, także gotującą się, oraz na zmienne warunki atmosferyczne. Spoina ma ciemnobrązową barwę, po której łatwo rozpoznać taką sklejkę na krawędzi.
Do zapamiętania: klej fenolowy - sklejka wodoodporna (do zastosowań zewnętrznych, szalunkowa, transportowa), klej mocznikowy - sklejka do wnętrz, o ograniczonej odporności na wilgoć.
Sklejkę wodoodporną z powłoką z folii fenolowej stosuje się na szalunki betonu, podłogi przyczep i zabudowy samochodów. Do mebli wewnętrznych wystarcza sklejka na kleju mocznikowym, która jest jaśniejsza i tańsza.
Klej mocznikowo-formaldehydowy jest najczęściej wybieraną pomyłką, bo także jest żywicą syntetyczną utwardzaną na gorąco i powszechnie używaną do sklejki. Jego spoina nie wytrzymuje jednak długotrwałego działania wody, dlatego sklejka na tym kleju przeznaczona jest do wnętrz.
Klej glutynowy to klej pochodzenia zwierzęcego, stosowany dawniej w stolarstwie i dziś w renowacji mebli. Rozpuszcza się w ciepłej wodzie, więc z definicji nie da spoiny wodoodpornej.
Klej polioctanowinylowy (popularny wikol) jest wygodny przy klejeniu drewna litego i okleinowaniu, ale jego spoina pod wpływem wilgoci mięknie, a w podwyższonej temperaturze traci wytrzymałość.
Prawidłowy jest klej fenolowo-formaldehydowy, bo tylko on spośród wymienionych daje spoinę trwale odporną na wodę i warunki zewnętrzne. Przy doborze kleju zawsze patrz na warunki użytkowania wyrobu, a nie tylko na łatwość klejenia.