Na ilustracji przedstawiono szlifierkę

Przykładowe zadanie CKE z 2024 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik przemysłu drzewnego (DRM.09).
Na ilustracji przedstawiono szlifierkę taśmową. Ma długą taśmę ścierną rozpiętą między dwoma kołami, przesuwającą się nad wydłużonym stołem roboczym. Obrabiany element przykłada się do taśmy albo dociska ją do elementu, co pozwala szlifować płaszczyzny i krawędzie.
Do zapamiętania: nazwę szlifierki określa kształt narzędzia ściernego - taśma (taśmowa), walec (walcowa), tarcza (tarczowa), bęben (bębnowa).
Szlifierki taśmowe wykorzystuje się do szlifowania płaszczyzn elementów meblowych, a odmiany z taśmą pionową do krawędzi. Taśmę dobiera się wielkością ziarna do etapu obróbki, a maszynę zawsze podłącza do odciągu pyłu.
Przed włączeniem maszyny sprawdza się naciąg i ustawienie taśmy, aby nie zsuwała się z kół podczas pracy.
Najłatwiej o pomyłkę, gdy patrzy się na sam korpus maszyny zamiast na narzędzie ścierne. Szlifierka tarczowa ma ściernicę w postaci płaskiej, obracającej się tarczy - na zdjęciu takiej tarczy nie ma.
Szlifierka walcowa wykorzystuje walec pokryty materiałem ściernym, przez który przepuszcza się elementy, a szlifierka bębnowa ma obracający się bęben owinięty papierem ściernym, najczęściej z podajnikiem przesuwającym płyty pod bębnem. W obu przypadkach narzędzie jest krótkie i zwarte.
Na ilustracji widać długą, wąską taśmę ścierną rozpiętą na całej długości maszyny, z rolkami na końcach i stołem pod spodem. To jednoznaczny znak szlifierki taśmowej. Zasada: przy rozpoznawaniu szlifierki zawsze szukaj kształtu elementu, na który nałożony jest papier ścierny.
Na zdjęciu widać też stół boczny i wyłącznik awaryjny przy napędzie, ale to elementy wspólne dla wielu maszyn - nie pomagają w rozpoznaniu rodzaju szlifierki.