Podczas walcowania na zimno stal zyskuje pewne właściwości w wyniku
Walcowanie na zimno to proces obróbki plastycznej, w którym stal jest poddawana deformacji w temperaturze poniżej jej temperatury rekrystalizacji. Proces ten prowadzi do zwiększenia twardości stali, co jest spowodowane umocnieniem odkształceniowym. W praktyce oznacza to, że struktura krystaliczna materiału zostaje zaburzona, co zwiększa jego opór na dalszą deformację. Zwiększenie twardości jest zatem wynikiem nagromadzenia dyslokacji, które blokują ruch innych dyslokacji, czyniąc materiał trudniejszym do dalszego kształtowania. Dzięki temu stal walcowana na zimno jest bardziej odporna na zużycie, co jest szczególnie cenione w przypadku elementów narażonych na duże obciążenia mechaniczne. W przemyśle metalurgicznym ten efekt jest wykorzystywany do produkcji blach o wysokiej wytrzymałości, które znajdują zastosowanie w budownictwie, motoryzacji czy produkcji sprzętu AGD. Takie podejście pozwala na uzyskanie produktu o lepszych właściwościach mechanicznych bez konieczności dodatkowej obróbki cieplnej.
Podczas walcowania na zimno stal nie zmniejsza swojej odporności na korozję. W rzeczywistości, odporność na korozję jest właściwością zależną głównie od składu chemicznego stali, a nie od procesów obróbczych takich jak walcowanie. Stąd błędne jest myślenie, że walcowanie na zimno mogłoby negatywnie wpłynąć na tę cechę. Ponadto, walcowanie na zimno nie zwiększa przewodności cieplnej stali. Przewodność cieplna jest związana z wewnętrzną strukturą materiału i jego składem, a nie z procesami deformacji plastycznej. W rzeczywistości, deformacje mogą nawet nieznacznie obniżyć przewodność cieplną z powodu wprowadzenia defektów w strukturze materiału. Ostatecznie, walcowanie na zimno nie prowadzi do zmniejszenia wytrzymałości stali. Przeciwnie, poprzez umocnienie odkształceniowe, wytrzymałość materiału zostaje zwiększona. To powszechne nieporozumienie wynika z mylenia pojęć takich jak twardość i kruchość, które są różnymi aspektami wytrzymałości materiału. Wytrzymałość w kontekście walcowania na zimno odnosi się do odporności na deformację, która jest w tym przypadku zwiększona dzięki procesowi.