Którego narzędzia powinien użyć pracownik zajmujący się odzyskiem surowców wtórnych do usunięcia izolacji z kabli elektrycznych?
Przykładowe zadanie CKE z 2026 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik gospodarki odpadami (CHM.07).
Do usuwania izolacji z kabli elektrycznych służy korowarka, nazywana też ściągaczem izolacji. Urządzenie nacina powłokę z tworzywa i oddziela ją od żył miedzianych lub aluminiowych, nie uszkadzając metalu.
Reguła do zapamiętania: przy odzysku surowców z kabli rozdziela się dwa materiały - metal przewodzący i izolację. Czysta miedź bez izolacji ma znacznie wyższą wartość jako surowiec wtórny, a odcięta izolacja trafia do osobnej frakcji tworzyw.
Korowarki występują jako ręczne narzędzia do pojedynczych przewodów i jako maszyny z rolkami i nożami do grubszych kabli. Izolacji nie wolno wypalać, bo spalanie tworzyw wydziela toksyczne gazy.
Wybór kleszczy albo zaciskarki bierze się z tego, że oba narzędzia trzyma się w dłoni podobnie jak ręczny ściągacz izolacji. Kleszcze służą jednak do chwytania, wyciągania gwoździ albo przecinania drutu, a nie do zdejmowania powłoki z przewodu. Zaciskarka działa odwrotnie, niż trzeba - zaciska końcówki i złączki na przewodach, czyli łączy elementy, a nie je rozdziela.
Śrubokrętem można co najwyżej podważyć izolację, co jest powolne, niedokładne i grozi skaleczeniem. To narzędzie do wkręcania i wykręcania wkrętów.
Prawidłowa jest korowarka. To narzędzie przeznaczone do nacinania i zdejmowania izolacji z kabli, dzięki któremu metal i tworzywo trafiają do osobnych frakcji surowcowych.
Pracownik odzyskujący surowce z kabli dobiera narzędzie do średnicy przewodu. Cienkie przewody obsługuje się ręcznym ściągaczem izolacji, a grube kable maszyną z nożem, który nacina powłokę wzdłuż. W obu przypadkach cel jest ten sam: czysty metal i osobno izolacja.