Programując tor ruchu narzędzia skrawającego podczas obróbki po łuku w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara, należy zastosować funkcję
Przykładowe zadanie CKE z 2025 roku: Informator o egzaminie zawodowym - technik mechanik (MEC.11).
Podczas obróbki po łuku w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara stosuje się funkcję G2, czyli interpolację kołową w prawo. Narzędzie przemieszcza się po łuku do zaprogramowanego punktu końcowego z zadanym posuwem.
W bloku G2 podaje się współrzędne punktu końcowego oraz promień łuku R albo położenie środka łuku za pomocą adresów I, J, K. Kierunek ocenia się, patrząc na płaszczyznę obróbki od dodatniej strony osi do niej prostopadłej, np. na płaszczyznę XY z góry.
Reguła do zapamiętania - podstawowe funkcje ruchu: G0 - szybki przejazd bez obróbki, G1 - interpolacja liniowa z posuwem roboczym, G2 - łuk zgodnie z ruchem wskazówek zegara, G3 - łuk przeciwnie do ruchu wskazówek zegara.
Każda z błędnych odpowiedzi to funkcja ruchu narzędzia, ale opisująca inny rodzaj toru. G0 to szybki przejazd ustawczy po linii prostej lub najkrótszej drodze, z maksymalną prędkością obrabiarki. Nie służy do skrawania, a już na pewno nie do obróbki po łuku - używa się jej do dojazdu i odjazdu narzędzia.
G1 to interpolacja liniowa, czyli ruch roboczy po linii prostej z zaprogramowanym posuwem. Nadaje się do toczenia średnic, czół i skosów albo frezowania prostych konturów, ale nie pozwala uzyskać łuku.
G3 to również interpolacja kołowa, ale w kierunku przeciwnym do ruchu wskazówek zegara. To najczęstsza pomyłka w tym zadaniu, bo G2 i G3 różnią się wyłącznie kierunkiem obrotu. Zapamiętanie, że mniejszy numer odpowiada kierunkowi zgodnemu ze wskazówkami, pozwala uniknąć błędu w programie.
Prawidłowa jest funkcja G2, bo opisuje ruch roboczy po łuku w kierunku zgodnym z ruchem wskazówek zegara.