Przed podaniem pierwszego posiłku nowo przyjętemu pacjentowi opiekun powinien przede wszystkim
Najważniejsze przed podaniem pierwszego posiłku nowo przyjętemu pacjentowi jest sprawdzenie rodzaju zleconej diety, bo od tego zależy, czy pacjent w ogóle może jeść, co może jeść i w jakiej konsystencji. W praktyce opiekun powinien zajrzeć do dokumentacji, karty zleceń, informacji od pielęgniarki albo systemu oddziałowego i upewnić się, czy pacjent ma dietę podstawową, lekkostrawną, cukrzycową, papkowatą, płynną, bezsolną, nerkową, czy może jest na czczo przed badaniem. Moim zdaniem to jest taki drobny krok, który bardzo często chroni przed dużym błędem. Pacjent może mieć dysfagię i wymagać zagęszczonych płynów, może być po udarze, mieć alergie pokarmowe, ograniczenie płynów albo ścisłą dietę z powodu cukrzycy. Dopiero po sprawdzeniu diety wykonuje się dalsze czynności: higienę rąk, wygodne i bezpieczne ułożenie, przygotowanie stolika, pomoc w karmieniu lub obserwację połykania. Takie postępowanie jest zgodne z dobrą praktyką pracy opiekuna medycznego: najpierw weryfikacja zleceń i bezpieczeństwo pacjenta, potem sama czynność pielęgnacyjna.
Pomoc w umyciu rąk, posadzenie pacjenta w pozycji wysokiej i przygotowanie napoju są ważnymi elementami opieki przy posiłku, ale nie powinny wyprzedzać sprawdzenia zleconej diety. Łatwo tu wpaść w pułapkę myślenia, że skoro pacjent dostał tacę z jedzeniem, to wystarczy zadbać o higienę i wygodę. W rzeczywistości u nowo przyjętej osoby opiekun nie zna jeszcze wszystkich ograniczeń zdrowotnych, zaleceń lekarskich i pielęgniarskich ani ryzyka związanego z połykaniem. Umycie rąk jest potrzebne ze względów higienicznych i zapobiega przenoszeniu drobnoustrojów, ale czyste ręce nie zabezpieczą pacjenta przed podaniem niewłaściwego posiłku. Pozycja wysoka zmniejsza ryzyko zachłyśnięcia i jest szczególnie ważna przy karmieniu oraz dysfagii, jednak sama pozycja nie mówi nam, czy pacjent może jeść pokarm stały, papkowaty albo pić zwykłą herbatę. Nalanie herbaty też wydaje się niewinne, a jednak u pacjenta z ograniczeniem płynów, zaburzeniami połykania, dietą przed badaniem lub zaleceniem płynów zagęszczonych może być błędem. Z mojego doświadczenia takie sytuacje najczęściej biorą się z pośpiechu i rutyny. Standard pracy jest prosty: najpierw weryfikacja dokumentacji i zleconej diety, a dopiero potem przygotowanie pacjenta do bezpiecznego spożycia posiłku.