Wskaż, co nie powinno być stosowane dla podopiecznego chorego na cukrzycę.
W cukrzycy nie zaleca się automatycznego i całkowitego eliminowania wszystkich produktów zawierających cukier, bo to jest zbyt uproszczone i może nawet zaszkodzić. Podstawą jest dieta cukrzycowa, czyli regularne posiłki, kontrola ilości węglowodanów, wybieranie produktów o niższym indeksie glikemicznym, odpowiednia podaż białka, błonnika i płynów oraz dostosowanie jedzenia do leczenia, np. insuliny lub leków doustnych. Moim zdaniem to ważne, bo w praktyce opiekun często widzi tylko hasło „cukier” i od razu myśli: zakazać wszystkiego. A przecież podopieczny może potrzebować szybko przyswajalnego cukru przy hipoglikemii, czyli spadku glukozy we krwi. Dobre praktyki obejmują także profilaktykę uszkodzeń skóry, codzienną higienę, zmianę bielizny oraz kontrolę stóp, bo u osób z cukrzycą rany goją się gorzej i łatwiej dochodzi do zakażeń. Szczególnie stopy trzeba oglądać pod kątem otarć, pęknięć, odcisków, zaczerwienienia czy pęcherzy. Czyli nie chodzi o „zero cukru zawsze”, tylko o rozsądne, zaplanowane żywienie i obserwację stanu zdrowia.
W opiece nad osobą chorą na cukrzycę łatwo wpaść w pułapkę myślenia, że najważniejsze jest jedynie usunięcie cukru z jadłospisu. To za mało i nie jest to zgodne z praktycznym podejściem do diety cukrzycowej. Cukrzyca wymaga kontroli glikemii, regularności posiłków i odpowiedniego bilansowania węglowodanów, a nie ślepego zakazywania wszystkiego, co zawiera cukry. Szczególnie trzeba pamiętać, że w razie hipoglikemii podanie szybko przyswajalnego cukru może być działaniem koniecznym i ratującym zdrowie. Z mojego doświadczenia uczniowie czasem mylą „ograniczać i kontrolować” z „usunąć całkowicie”, a to są dwie różne rzeczy. Natomiast działania związane z higieną i ochroną skóry są jak najbardziej potrzebne. Zapobieganie otarciom, odparzeniom i uszkodzeniom skóry ma duże znaczenie, ponieważ u osoby z cukrzycą zaburzenia krążenia i neuropatia mogą powodować gorsze czucie bólu oraz wolniejsze gojenie ran. Codzienna toaleta, zmiana bielizny osobistej i stosowanie zaleconej diety cukrzycowej to elementy standardowej, bezpiecznej opieki. Bardzo istotne jest też codzienne mycie i kontrolowanie stóp, najlepiej przy dobrym oświetleniu, także między palcami. Trzeba obserwować zaczerwienienia, pęknięcia naskórka, modzele, pęcherze, skaleczenia i objawy zakażenia. Zaniedbanie takich drobiazgów może skończyć się poważnym powikłaniem, np. zespołem stopy cukrzycowej. Dlatego poprawne podejście to połączenie higieny, profilaktyki urazów, obserwacji skóry i racjonalnej diety, a nie radykalne, bezrefleksyjne zakazy żywieniowe.