W sytuacji, gdy pacjentka uskarżająca się na niesmak w ustach i ból gardła podczas połykania leków ma do przyjęcia drogą doustną dwie tabletki antybiotyku, powinna połknąć je
W tej sytuacji najlepszym postępowaniem jest podanie tabletek pojedynczo, każdej z odpowiednią ilością wody niegazowanej. To jest zgodne z dobrą praktyką przy doustnym przyjmowaniu leków: pacjent powinien siedzieć lub mieć uniesioną górną część ciała, połknąć jedną tabletkę, popić wodą, a dopiero potem przyjąć następną. Zmniejsza to ryzyko zakrztuszenia, utknięcia tabletki w przełyku i podrażnienia błony śluzowej. Moim zdaniem to taki prosty szczegół, który w praktyce robi dużą różnicę, szczególnie u osób osłabionych albo z bólem gardła. Woda niegazowana jest płynem najbardziej neutralnym: nie zmienia istotnie wchłaniania antybiotyku, nie drażni gardła tak jak napój gazowany i nie wchodzi w typowe interakcje jak niektóre soki. Tabletek antybiotyku nie należy samodzielnie rozpuszczać, kruszyć ani mieszać z sokiem, jeżeli nie ma takiego zalecenia w ulotce lub od lekarza. Otoczka tabletki może mieć znaczenie dla smaku, ochrony substancji czynnej albo miejsca wchłaniania. Opiekun powinien też obserwować, czy pacjentka połyka bez kaszlu, duszności i zalegania leku w jamie ustnej. Jeśli ból gardła lub trudności w połykaniu są duże, trzeba zgłosić to pielęgniarce albo lekarzowi, a nie kombinować samemu z formą leku.
Wybór soku pomarańczowego albo wody gazowanej wydaje się czasem kuszący, bo pacjentka skarży się na niesmak w ustach i ból gardła, więc ktoś może pomyśleć, że słodki lub kwaśny napój zamaskuje smak antybiotyku. W praktyce medycznej nie jest to jednak dobre rozumowanie. Leki doustne, zwłaszcza antybiotyki, standardowo popija się wodą niegazowaną, chyba że lekarz, farmaceuta lub ulotka preparatu mówi inaczej. Soki owocowe mają kwaśne pH, zawierają różne związki organiczne i mogą wpływać na stabilność leku, jego rozpuszczanie oraz wchłanianie w przewodzie pokarmowym. Najbardziej znany jest sok grejpfrutowy, ale zasada ostrożności dotyczy też innych soków, bo opiekun nie powinien sam oceniać interakcji farmakologicznych. Rozpuszczanie tabletek w soku lub wodzie gazowanej również jest ryzykowne. Tabletka może mieć otoczkę ochronną, substancję maskującą smak albo specjalną technologię uwalniania. Po rozpuszczeniu lek może stać się bardziej gorzki, drażniący dla gardła, a dawka może nie zostać przyjęta w całości, bo część zostanie na ściankach naczynia. Woda gazowana dodatkowo może powodować odbijanie, uczucie rozpierania, nasilać dyskomfort w gardle i zwiększać ryzyko zakrztuszenia u słabszej osoby. Typowy błąd polega na skupieniu się tylko na komforcie smaku, a pominięciu bezpieczeństwa farmakoterapii. Lepiej podać tabletki po jednej, spokojnie, w pozycji siedzącej, z wodą niegazowaną i obserwować połykanie.