Jaką czynność powinien wykonać opiekun u pacjentki po odebraniu basenu ze stolcem?
Po odebraniu basenu ze stolcem najważniejszą czynnością jest podmycie chorej, czyli wykonanie toalety okolicy krocza i pośladków. Chodzi nie tylko o komfort, ale też o profilaktykę podrażnień skóry, zakażeń układu moczowego i odleżyn. Kał pozostawiony na skórze działa drażniąco, zawiera bakterie i enzymy, więc może szybko doprowadzić do zaczerwienienia, maceracji naskórka albo nieprzyjemnego zapachu. W praktyce opiekun powinien założyć rękawiczki, zapewnić intymność, ułożyć pacjentkę bezpiecznie, umyć okolicę krocza ruchem od przodu do tyłu, dokładnie osuszyć skórę i w razie potrzeby zastosować preparat ochronny, np. krem barierowy. Moim zdaniem to jedna z tych czynności, gdzie widać prawdziwą jakość opieki: delikatność, spokojna komunikacja i dokładność są tak samo ważne jak sama technika. Dopiero po zabezpieczeniu pacjentki można zająć się basenem, uporządkowaniem stanowiska i ewentualną dokumentacją obserwacji stolca.
W tej sytuacji łatwo pomylić kolejność działań, bo po oddaniu stolca rzeczywiście trzeba umyć basen, uporządkować otoczenie, czasem coś zapisać w dokumentacji albo zmienić pościel. Jednak bezpośrednio po odebraniu basenu priorytetem jest higiena pacjentki, a nie sprzęt czy dokumenty. Umycie basenu jest ważne ze względu na zasady sanitarne i zapobieganie zakażeniom, ale wykonuje się je wtedy, gdy pacjentka jest już czysta, sucha i bezpiecznie ułożona. Dokumentacja także ma swoje miejsce, szczególnie gdy stolec miał nieprawidłowy wygląd, zapach, domieszkę krwi, śluzu albo wystąpiła biegunka czy zaparcie. Nie powinna jednak zastępować natychmiastowej pielęgnacji skóry. Prześcielenie łóżka i zmiana poszwy są uzasadnione głównie wtedy, gdy pościel została zabrudzona albo zawilgocona; wykonywanie tego automatycznie może niepotrzebnie męczyć pacjentkę. Typowy błąd myślowy polega na skupieniu się na zadaniu organizacyjnym, a nie na potrzebie biologicznej i godności chorej osoby. Z mojego doświadczenia najbezpieczniejsza zasada jest prosta: najpierw pacjent, jego skóra, komfort i intymność, a dopiero potem sprzęt, stanowisko pracy i papiery. Tak właśnie wygląda dobra praktyka opiekuńcza przy korzystaniu z basenu.