Wykonując zgodnie z algorytmem mycie całego ciała pacjentki leżącej w łóżku, bezpośrednio przed podmyciem należy
Bezpośrednio przed podmyciem pacjentki należy zmienić wodę w misce, ponieważ okolice intymne powinny być myte czystą wodą, najlepiej z użyciem osobnej myjki lub jednorazowego materiału. To jest ważna zasada higieny i profilaktyki zakażeń. W czasie toalety całego ciała woda po umyciu twarzy, kończyn, tułowia czy pleców zawiera złuszczony naskórek, pot, resztki środków myjących i drobnoustroje ze skóry. Użycie jej do podmycia mogłoby zwiększyć ryzyko podrażnienia, zakażenia dróg moczowo-płciowych albo przeniesienia bakterii w okolicę krocza. Z mojego doświadczenia najłatwiej zapamiętać zasadę: od miejsc czystszych do bardziej narażonych na zanieczyszczenie, a okolice intymne zawsze traktujemy osobno. W praktyce przed podmyciem zakłada się rękawiczki, zapewnia intymność, odsłania tylko potrzebną część ciała, zmienia wodę i wykonuje ruchy od spojenia łonowego w kierunku odbytu, nigdy odwrotnie. To drobiazg, ale bardzo ważny dla bezpieczeństwa pacjentki.
Przy myciu całego ciała pacjentki leżącej łatwo pomylić kolejność czynności z zasadą aseptyki, a tutaj właśnie o tę zasadę chodzi. Samo umycie brzucha nie jest czynnością wykonywaną bezpośrednio przed podmyciem w sensie algorytmu higienicznego. Brzuch należy oczywiście umyć podczas toalety tułowia, zwykle po klatce piersiowej, delikatnie osuszając fałdy skórne, ale nie rozwiązuje to problemu czystości wody używanej do okolic intymnych. Podobnie plecy są ważnym etapem toalety pacjenta leżącego, przy okazji można ocenić skórę, zaczerwienienia i ryzyko odleżyn, jednak ich umycie nie powinno zastępować przygotowania czystej wody do podmycia. W praktyce plecy bywają myte po obróceniu pacjentki na bok, a kolejność może się trochę różnić zależnie od procedury oddziałowej, ale zasada pozostaje stała: krocze myje się z użyciem czystych materiałów i czystej wody. Zmiana ręcznika do wycierania brzmi rozsądnie, bo nikt nie chce osuszać okolic intymnych wilgotnym i zabrudzonym ręcznikiem, jednak kluczowym krokiem wskazanym w pytaniu jest wymiana wody w misce. Typowy błąd myślowy polega na skupieniu się na kolejnych częściach ciała, a nie na zapobieganiu przenoszeniu drobnoustrojów. W opiece medycznej takie szczegóły mają duże znaczenie, nawet jeśli wydają się mało spektakularne.